تمنا می‌کنم یکی به من سیلی بزنه و من رو از این کابوس وحشتناک بیدار کنه. نمی‌تونم. برای واقعی دیگه نمی‌تونم.

...و من می‌مانم و بیداد بی‌خوابی.

درست می‌فرمایید جناب سالامونز. درست می‌فرمایید.

گوسفندهایی که هنوز خایه‌مال امثال ابتهاج، جلال آل‌احمد و شریعتی هستن، از اینکه چرا ایران درست نمیشه می‌نالن و بنده فقط بع‌بع‌ میشنوم.

=)))))))

No context humans
@zhazhkha

این روزها، وقتی بعد از چند ساعت کون دادن زیر آفتاب داغ بر می‌گردی خونه:

چرا خورشید می‌تابه چرا می‌چرخه زمین رو ولش کن و لطفا فقط اینکه چطور انقدر مادرجنده‌ای رو برام توضیح بده. ممنون می‌شم.

یه چیز خیلی جالبی که وجود داره اینه که آدم‌ها تو کشورهای جهان اولی واسه خودشون تو خیابون عکس میگیرن و عکسهای قشنگی هم میشه. اینجا انقدر کوچه و خیابون‌ها کیری و زشت و بدترکیبه که باید دنبال یه «خیابون» بگردی تا شاید کمتر کیری باشه. عجب. عجب.

نمی‌دونم والا. فعلا که از زخم‌های ما فقط کیر وارد شده. منظور شاعر احتمالا سوراخ افراد پولدار بوده.

حوصله ندارم‌. واقعا و برای واقعی حوصله هیچ چیزی رو ندارم. کاش جدی جدی می‌شد از بی‌حوصلگی مرد. راحت می‌شدم حداقل.

هم گرمه هم فصل امتحاناته هم حالم خوب نیست هم پول ندارم هم ایرانی‌ام. خدایا روت نمی‌شد مستقیم فرو کنی من خودم برات می‌نشستم روش؛ این حرومی بازی‌ها چیه دیگه؟

افرادی که از دیدن فیلم‌هایی مثل زودیاک یا خاطرات قتل لذت بردن رو درک نمی‌کنم و بنظرم نیاز جدی به بستری شدن دارن. کسکشا اینکه چیزی به نتیجه نرسه و در گوه گیجه بمیرید خوشحالتون می‌کنه؟ لذت می‌برید از کیر شدن؟ فتیش‌تون در رابطه جنسی هم ارضا نشدنه؟ چتونه جدی؟ لابد مثلا تو Se7en هم وقتی یارو اومد خودش رو تحویل داد گفتید "اه حیف شد کاش اینم پیدا نمی‌شد بازم کیر می‌شدیم😩😔💔"
جاکش‌های روانی.

منم همینطور آقای شماعی زاده. منم همینطور.

من نمیدونم چرا اخیرا بعد از ده سال برگشتم به ✨کینگ منصور✨. آهنگاش من رو یاد روزهایی میندازن که همه چیز به شکل احمقانه‌ای خوب بود. این یکی هم قشنگه واقعا. «ای تو تعریف من و تعریف یار».

دیگه خیلی وقته که بامزه نیستم. احساس میکنم یک عدد سیب‌زمینی پخته‌ی بی‌مزه هستم که قراره بذارنش جلوی یه بچه‌ی سرماخورده و دماغو که از سیب‌زمینی پخته متنفره. این وسط هیچکس هم براش مهم نیست که خود سیب‌زمینی نمیخواد بره تو معده‌ی بچه‌ی سرما خورده‌ی دماغو. سیب‌زمینی پخته آرزو داشت یه سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌ی خوشمزه سر میز شام یه دختر خوشگل و نرم ۲۶ ساله باشه که بوی تمیزی میده. سیب‌زمینی سرخ‌کرده فکر میکنه بابت تلاش‌های خودش به اینجا رسیده. اصلا نمیدونه چه شانس‌هایی آورده که سرخ شده. ولی می‌بینید بچه‌ها؟ واقعا هیچکس اهمیتی نمیده که سیب‌زمینی‌ پخته‌ها چه آرزوهایی داشتن. اونا هم میتونستن خوشمزه باشن، اما فقط بابت پخته بودن سرزنش میشن. هیچکس نمیفهمه که اونا هم چنین چیزی رو نخواسته بودن.

بردی از یادم.