رامسر اردیبهشت 84

KhodE_KhodaaA

تو حیاط خوابگاه نشستم، چندتا دختر در حال خوندن آهنگ اگه مه یار نباشی خل بومه هستن و میگن اصلا نمیفهمم چی میگه. یکیشون با تعجب گفت بچه‌ها پشمام میدونستین کیجا یعنی دختر؟😳 و بقیه هم تعجب کردن. الان نمیدونم بلند شم برم به یکیشون بگم موست خیلی قشنگه و فرار کنم یا نه. تصمیم سختیه. خیلی بی‌گناه به نظر میان.

مقاومتی که مغزم در برابر درس خوندن میکنه مثل مقاومت هوا تو مسائل فیزیکه. وجود داره و خیلی هم وجود داره ولی کسی بهش اهمیتی نمیده.

*زنگ کلاس خورده، معلم رفته سر کلاس و مشغول درس دادنه*
من و دوستان در نمازخانه‌ی مدرسه:

اسم پسرمو می‌ذارم مختار و اسم دخترمو می‌ذارم مخ‌شفاف. چون پسرم کسخله ولی دخترم عاقله

Your face is a combination of thousands of years worth of other people's who loved each other's faces

📌 یک مخاطره: رابطه‌ از راه دور


فاصله «رابطه» را هلاک می‌کند. البته که ممکن است به احساساتِ برآمده از محرومیت دامن بزند. شاید علاقه را [متاثر از فقدان یا ...] بیشتر کند، اما چیزی به نامِ رابطه به‌زحمت برقرار می‌ماند. در ادبیات، فقدان یار باعثِ تولید ادبی است. شاعر از طریق تولید شعر، درد خود را تسکین می‌دهد، یا معناسازی می‌کند و غیره؛ البته که دروغ نمی‌گوید، اما جهانِ هنر، با جهان واقعی و واقعیات چندان برابر نیست. چه عرض کنم. مطمئن نیستم.
‌
شوپنهاور در نکوهش «غیاب طولانی» گفت که انسان در تنگنای حواس خود است. درست گفت. در یک ارتباط، حواس پنج‌گانه‌ی ما باید درگیر باشند. در فاصله نه امکان لمس‌کردن هست، نه بوییدن و چشیدن. به لطف تکنولوژی تنها قدری «شنيدن» داریم، با توهّمی از «دیدن». یک انسان برای تو تبدیل می‌شود به صوت، نور و کلمه، بی هیچ حرارت. رابطه‌ی راهِ دور، یعنی تقلای مداوم برای روشن نگه داشتن شعله‌ای که اکسیژنِ کافی دریافت نمی‌کند.
‌
پیشنهادم این نیست که همین حالا از چنین رابطه‌ای بيرون بیایید، بلکه دوستانه توصیه می‌کنم برای نزدیک شدن به‌طور روشن برنامه‌ریزی کنید و برای تحقق این برنامه، تلاش کنید.
‌



-معین دهاز-

@uttweet

ایشون خیلی مودبانه گفت، من نامودبانه و غیردوستانه میگم هیچوقت چنین گوهی نخورید.

.

معمولا وقتی درست میشه که دیگه براش ذوقی نمونده.



- Marlboro -

@sut_tw

It's you, it's you, it's all for you, Everything I do.

میگرنی که با شیاف خوب نشه کیر می‌خواد.

تو کشو، زیر تخت، روی یخچال و همه جا رو گشتم اما هنوز نمیتونم هدفی برای زندگی کیریم پیدا کنم.

جدای از این مطلب که هیچ جا خونه خود آدم نمی‌شه؛ این مسئله هم وجود داره که هیچ جا "شمال" نمی‌شه. واقعا بچه‌ها، واقعا و بدون تردید هیچ جایی در این مملکت پهناور و کیری مثل شمال عزیزم نمی‌شه. دور سرسبزی و مرطوبی و شکل و رنگت بگردم من خوب آخه. چطور انقدر قشنگ و روح نوازی؟

Hate me, break me
Let me feel as hurt as you
Push me, crush me
But promise me you'll never let us go.

@MosTashPlaylist

چرا روش انجام درست و سریع همه چیز تو اینترنت وجود داره الا خودکشی؟ ناعادلانه‌ست. خیلی ناعادلانه‌ست.

همینی که میگه.

‏«عشق به کسی که پاسخ احساساتت را نمی‌دهد، ممکن است در کتاب‌ها هیجان‌انگیز باشد، ولی در واقعیت به شکل غیرقابل ‌تحملی خسته‌کننده و زجرآور است. هیچ چیز جالب و خوبی در عشق یک‌طرفه وجود ندارد.»

- جزء از کل؛ استیو تولتز.


_آن_


@uttweet

مامان حق با تو بود؛ مجازی واقعا زندگیم رو خراب کرد.