‏تو مترو یکی ازم پرسید امروز چند شنبست؟
گفتم دوشنبه یهو ۴ نفر برگشتن سمتم

بروس
@zhazhkha

آها. فقط کارداشیان‌ها اون هم چون عکس‌های قبل و بعدشون خیلی دست به دست شده و عملی بودنشون براتون قطعیه شایسته هیت دادن هستن و فردی مثل کاردی بی و اصولا هشتاد درصد سلبریتی‌ها که با آی کیوی ۱۲ هم می‌شه تشخیص داد اون ها هم قطعا خیلی جاهاشون عملیه نه. منطقیه بچه‌ها. منطقیه. بنظرم واقعا مشکلی نداره اگه از اندام‌های اگزجره و غیر طبیعی لذت می‌برید ولی دیگه حداقل سیس هیت دادن و بد و خوب کردن رو هم نگیرید لطفا. شبیه اموجی دلقک می‌شید.

مامان بیا بهم بگو که وجود داشتنم دروغ سیزدهه

نزدیکترین رابطه‌م با مهاجرت اینه که من و اروپایی‌ها و امریکایی‌ها این هفته با هم از روز دوشنبه متنفر هستیم

آدمی که خندش بد و بلنده و زیاد هم می‌خنده رو باید داخل زبانش قلاب ماهیگیری فرو کرد و از جایی که بر فرازش کرکس‌های گرسنه پرواز می‌کنن آویزان کرد.

Fuck nudes, Send me to Valhalla.

شکسپیر اگر در زمان حال زندگی می‌کرد و به تبع یکم کمتر عصا قورت داده، پر طمطراق و نصیحت کن بود از تارانتینو هم اکشن‌های خلاقانه‌تر، بی‌رحمانه‌تر و خونین‌تری می‌ساخت؛ طوری که حتی کسی کیرش هم نمی‌تونست بخوره. خشونت و جنونی که تو پایان بندی‌های آثارش داره واقعا>>>>>>>

‏"سجاد افشاریان"

کاجول
@zhazhkha

به نظرم یه سری حس‌ها تو آدما یک بار مصرفه، یعنی ممکنه تا آخر عمر عاشق صدتا آدم مختلف بشی ولی، فقط یکیشون می‌تونه دست ببره تو اعماق وجودت و اون بخش از روحت که تا قبل از اون نمی‌دونستی وجود داره رو قلقلک بده. از این ناراحتم که دیگه قرار نیست اون حس رو تا آخر عمر با کس دیگه‌ای تجربه کنم، حتی با خودت.

وسط کارای روزمره‌ام و حالم خوبه و یهو یاد این مسئله میفتم و انگار تمام دنیا روم خراب میشه.

آدم رو به جایی می‌بره که نمی‌شه توصیفش کرد.

بازیگری خوندم ولی هنوز نمی‌دونم‌ چطوری باید باهاش بازی چیز ببخشید براش نقش بازی کنم😩💔

آخ با قلبم بازی میکنی آقای داریوش.

راستش امروز پر سیمرغ رو آتیش زدم اومد گفت تو واسه چی هنوز زنده‌ای کسکش؟

آخ واقعا به‌به.

طرفداران تتلو:

بدترین قسمت بزرگ شدن، خوردن واقعیت تو صورتم بود. واقعیتی که نه شبیه داستانای بچگیامه و نه شبیه کارتون‌هایی که دیده بودم. دیدم که خیلی اوقات به چیزی که میخوای نمیرسی، شکست میخوری و تازه با شکست‌های پی در پی هم «قوی»تر نمیشی، فقط بیشتر ترک برمیداری و نهایتا میشکنی. اشکالی هم نداره؛ بیشتر آدم‌بزرگ بودن همینجوری میگذره.
متاسفانه واقعیت خیلی بی‌رحمه و زندگی هم همیشه سخت‌ترین راه ممکن رو برای فهموندن این موضوع میذاره جلوت.