افسانه‌ها میگن حسن ریوندی همه‌ی خشکی‌ها رو در جست و جوی پدرش گشته ولی پیداش نکرده و حالا رفته سراغ آب‌ها

تازه اون لحظه می‌فهمی همه آسمون غروبه.

آخ آخ. سکس. هزاران‌بار بهتر از سکس.
5:00

این ماهیگیرای ایرانی که بعد از 8 سال اسارت برگشتن ایران، الان دقیقا حس اصحاب کهف رو دارن


_حمید احمدی_


@uttweet

سفر چرا؟ بمان و کون بده.

ایستگاه مترو تجریش قشنگ لب به لب با هسته زمینه انگار‌. به گوه خوردن میفتی می‌خوای ازش بزنی بیرون. سر دهمین پله برقی‌ای بعد هنوز روشنی بیرون معلوم نیست. آدم گریش می‌گیره حس می‌کنه دیگه هرگز قرار نیست به سطح زمین و هوای آزاد برسه. بسه دیگه جاکشا به نفت نرسیدید انقدر رفتید پایین؟

چیزی که انتظار دارم کس گاو بعد از اینکه امتحانام رو خراب کردم بهم بگه:

در طول ترم لای جزوه‌هایتان را باز کنید تا شب امتحان آنها لای شما را باز نکنند.

بگم برنامه شب‌های آخر هفته‌ام چی بود؟ چرا که نه. برنامه این بود: احساس ناکافی بودن از روم پا می‌شد، پیشونیم رو می‌بوسید، بهم شب بخیر می‌گفت و کنارم خوابش می‌برد. تازه نه اینکه فکر کنید فقط هم آخر هفته‌ها برنامم این باشه‌ها نه؛ برنامه همش همینه. هر شب، هر ساعت و هر دقیقه. برنامه شما چی بود راستی؟

کیرم تو نوتیفی که نوتیف مد نظرت نیست.

کیرم تو نوتیفی که مد نظرته.

"حال این روزامون" هم کلیدواژه‌ی شروع مادرقحبه‌بازیه.

Mateo
@zhazhkha

استادها آخر ترم، در حال طرح سوال برای دانشجوها:

چرا باید واسه سال نو میلادی خوشحال باشیم مگه تو سال جدید چه کونی قراره بدیم؟

این دقیق‌ترین توصیفیه که میشه از مدارس سمپاد دخترونه کرد:

جوری که سه سال اخیر میلادی گذشت:


_Trung Phan_


@uttweet

واقعا نی‌نی‌سایت عین یه مجمع خصوصی محرمانه و ترسناک می‌مونه. فقط راجع به کس مادر استاد شیفو حرف نزدن داخلش‌.

آدم تو امتحانات پایان ترم تازه میفهمه که کتابای درسی زبون ندارن ولی ماشالا به کیرشون.

آدم‌بزرگ: از کجا میدونی اسباب‌بازیات حرف میزنن؟
منِ ۶ ساله:

به‌به.

چقدر امروز روز نفرت انگیزیه. تک تک جزئیاتش نفرت انگیزه. حتی نفرت انگیزتر از دیروز و پریروز.