اول فیلم پدر فرزین معروفی که به مناسبت تولد پسرش بر مزارش میرقصید رو دیدم؛ و حالا هم حرفهای میثم پیرفلک، پدر کیان پیرفلک: «اگر من مجروح شدم و توان حرکتیام مشکل پیدا کرده، بازم شاکر هستم. خدا رو شکر میکنم که بچههایم سالم هستن. اگر کیان گلوله میخورد من چیکار میکردم؟»
نمیدونم. نمیتونم. واقعا نمیتونم. میخواستم بگم کاش بمیرم، دیدم هزار بار هم بمیریم باز کافی نیست برای این دردها؛ برای این رنجها. چی داره به سرمون میاد؟ جدی چی داره به سرمون میاد؟
نمیدونم. نمیتونم. واقعا نمیتونم. میخواستم بگم کاش بمیرم، دیدم هزار بار هم بمیریم باز کافی نیست برای این دردها؛ برای این رنجها. چی داره به سرمون میاد؟ جدی چی داره به سرمون میاد؟
Redemption
Tom Holkenborg (Junkie XL)
موسیقی زمینه تراز برای زندگی در آب و هوای کنونی تهران:
Forwarded from ژاژخا
خیلیا هنوز زندهان چون آدمایی که دوسشون دارن زنجیریان که از گردنشون آویزون شده و وصلشون کرده به زندگی کیریای که ازش تنفر دارن.
Forwarded from توییتر دانشگاه تهرانی ها
واقعا همونجایی که بانو هایده میگه «زندگی قصهی تلخیست که از آغازش بس که آزرده شدم چشم به پایان دارم». همونجا.
نه تنها هیچ جنبه مثبت و امیدوار کنندهای به زندگیم اضافه نمیشه، که همون چیزهایی که شاید گاها دلم بهشون خوش بود هم دارن دونه دونه جلوی چشمم از بین میرن. مثل یه کشتی که داره آروم آروم غرق میشه؛ یا مثل فردی که تو اتاق شکنجهست و هر لحظه داره همه چیز براش غیر قابل تحملتر میشه. خسته شدم. از تحمل کردن به جای زندگی کردن خسته شدم.
سگ سیاه افسردگی برای من از فضای غم و غصه جدا شده و به بخشی از زندگیم تبدیل شده. ناراحتم نمیکنه. خوشحالم هم نمیکنه. یه نمود خارجی از افکاریه که نه میشه کنارشون گذاشت و نه میشه بغلشون کرد. رو به روی هم میشینیم و خوب به هم زل میزنیم تا اون یکی فرار نکنه.
وقتی آدمای پررو و همیشه طلبکار رو میبینم تازه شیطان رو برای سجده نکردن جلوی آدم درک میکنم
از پیشرفتهای عربستان یه حس عجیبی میگیرم. چطوری بگم، اینطورم که کسکشها شما خودتون با اون دین تخمیتون بدبختمون کردید و حالا که حتی شما هم ول کردید، این خایهمالای ایرانی ول نمیکنن. [اشک، خندهی عصبی و ضجه]
Forwarded from Lilpegol🍋
برا منی که لحظه رو به زور میگذرونم فکر کردن و حرف زدن راجع به آینده خیلی زیادیه.
دوستان شما میدونستید ماهیا به جاکش میگن آبکش؟ من همین الان فهمیدم. واقعا که هر لحظهی این زندگی یک درس بزرگه