.

خدایا دقیقا چه‌جوری منو آفریدی که از تک‌تک اجزای ذهنی و عاطفی و ظاهریم نفرت پیدا کنم؟ واقعا احسنت به این دقت و ظرافت

این فیلم رو ندیدم ولی این دیالوگش به شدت جالب بود
-طعم گیلاس/کیارستمی

عمیقا به ورودی‌های ۹۹ که چند ترمشون رو مجازی گذروندن حسودیم میشه.

-منظور از اُپنینگ حماسی چیست؟
+این اُپنینگ اتک:

این تهرانیایی که این‌جوری برا بارون خوشحالی میکنن رو باید شیش ماه پاییز و زمستون تو شمال نگهداری، بعد که متوجه شدن بارون چقدر دلگیر و بی‌مصرفه بفرستیشون برن که تا یه بارون اومد دهن ما رو با استوریاشون نگان❤️

یه سفره‌ای پهن شده به هر حال.

«اقتصاددانِ پشتِ دانشکده»

@sut_tw

2050 is closer than 1990.

🎼Kung Fu Pand
🤌🤌🤌🤌

بازم خدا رو شکر که مرغ کیر میر نداره وگرنه الان باید به توییت‌هایی با مضامین «مرغ انقدر گرون شده که نه تنها پا بلکه کیرشم نمیتونیم بخوریم» میخندیدیم و پاره میشدیم

If history has taught us anything, it is that no one will learn from it

احساس میکنم درصد قابل توجهی از فروشنده‌های لباس ایرانی، با اجناس ترک جق میزنن وگرنه این همه خایه‌مالی برای ترک بودن اجناس غیر منطقیه.

اونی که در کریه‌ترین حالت ممکن بهش ویدیومسیج میدی و همچنان دوستت داره واقعیه.

هروقت احساس ناامیدی کردی به من فکر کن که یک سال و نیمه دنبال یه هودی یاسی با تناژ مد نظرم با قد ۸۰ میگردم و هنوز امیدوارم پیدا کنم.

وقتی همه اطرافیانت بهت میگن‌ که مشکوک میزنی و مطمئنن داری یه گوه‌های عاطفی‌ای میخوری اما تو از مریم باکره هم بی‌گناه‌تری:

یکی از کیری‌ترین لحظات زندگی اونجاست که به تصمیمات گذشته‌ت نگاه میکنی و چیزی جز اشتباه نمیبینی و بعد یادت میاد اون لحظه تصمیم بهتری عملی نبوده و متوجه میشی در کل بدبخت هستی و البته خودت ریدی تو زندگیت و حالا هم کاری از دستت برنمیاد و فقط میتونی منتظر باشی عزرائیل اسمت رو صدا کنه.

یعنی من انقدر ضایعم که حتی وقتی هیچ کاری نمیکنم هم همه فکر میکنن دارم یه کاری میکنم. دارم فکر میکنم اگه یه وقت واقعا یک کاری بکنم اونوقت چه اتفاقی قراره بیفته. خدایا توبه.

میخواستم بگم منم همینطور که یادم اومد جدیدا نیست و چند ساله و آره. عالی.

"دختر/پسر افسرده اصلا جذاب نیست"؟ ای بابا، واقعا؟ آخی. خیلی ناراحت شدیم که. چقدر بد شد. اصلا از این بعد برنامه فقط شادی و خنده و «دوس دارم زندگی رو»ست. فقط به خاطر شما. یادداشت شد.

امشب یه جوری بکیرم‌خور حرف میزنم که حس میکنم اسمم مرضیه‌ست و تو یه سریال صدا و سیمایی زندگی میکنم