آدم ها مثل کتابند،بعضی هارا چند باره خواهی خواند و مادام صفحاتش را ورق خواهی زد، از تکرارش سیر نخواهی شد اما...
اما امان از آدم‌هایی که بیهوده هستند
آدم هایی که از تکرارشان آزرده خاطر خواهی شد. این هارا فقط یک بار می شود خواند شاید نتوانی تا آخر ادامه اش بدهی اما در می‌یابی حتی اگر یک کتاب را چندین‌باره بخوانی، آخرش تغییری نخواهد کرد...

مـگـر فـرامـوشـ مـیـ‌شـود...

نوستآلژی🪷🐚

مـنـ ایـسـتـادهـ در اکـنـونـ
او در آیـنـدهـ اسـتـ...

نوستالژی✨🎼

بالاخره آدمیزاد باید چیزی را بسیار دوست بدارد، تا به بهانه‌ی آن، زندگی ارزش زیستن داشته باشد..

تـو را بـهـ جـایـ هـمـهـ کـسـانـیـ
کـهـ نـشـنـاخـتـهـ‌امـ دوسـتـ دارمـ

نوستآلژی✨💚

نـمـیـدوانـمـ آیـا مـادرشـ او رابـهـ انـدازهـ مـنـ‌ دوسـتـ داشـتـ

ما همان گرگ‌های تشنه‌ایم که در سکوت شب‌ها زوزه می‌کشیم.
تو، ای قاضی نابینایِ صحنه،
تو چه می‌دانی این پارس‌های سگ ‌گونه‌ تو چه بهایی خواهد داشت؟
و آن روز میرسد
روزی که توله‌ گرگ‌های تازیانه‌ خورده شهر ما بزرگ شوند،
و زیر نور سرد ماه،
زوزه‌ی انتقامشان آسمان را بلرزاند.
به کدامین دین پناه برده‌ای؟
حقیقت آن است که تو را به سوی نیستی می‌کشاند،
نه ابدیت.
بترسید
ای سگ‌های قلاده‌ به‌ گوش قدرت،
بترسید از روزی که گرسنگی ما سیری ناپذیر شود.

آیهان

وطــــ‍نــــ...

«دیگر ایران و رنج‌هایش در چندواژه مختصر نمی‌شد؛ باید می‌نشستی، خاک بر روی سر می‌ریختی و گریه می‌کردی.»

“کاشکی میدونستم”
این ریکورد برای چندین سال پیشه، اما انگار هنوز منقضی نشده :)
توی آبان و دی ماه ۹۸، توی ۱۴۰۰، توی ۱۴۰۴ و توی هر موقعی که نمک پاشیده شد روی زخم مردم، توی هر لحظه‌ای نون زدین توی خون مردم و گذاشتین جلو زن و بچه‌تون من اینو گوش دادم.
به‌طرز عجیبی انگار هربار این صدا محکم‌تر و مطمئن‌تر از قبل کلماتش رو ادا میکنه.