تئی زیبایی ءِ کسّہ همک یات ءِ تہ ءَ نکش اِنت
تــوئے کہ بلبلاں آواز ءُ پُلّاں نــ‍ـاز پرماتگ

باسد هوت
@houtbased

هما نگـاه ءِ اَسر اَنگت چیدگ اِنت چمّـاں
اے دل تئی دیدگاں درُشتگ ترا هیال گور اِنت؟

باسد هوت
@houtbased

شائر: باسد هوت
گشنده: گپار هوت

کدی هوری رگامے کیت، کدی شنزے بہ جنت پُلّاں
بہ سینگار اِیت وت ءَ موسم، بہ سھڑین اِیت دل ءِ هُلّاں

کدی اے کاروان جُنز اِیت کدی پتّو رهادگ بـاں
من ءَ پندے سر ءَ داتگ تئی گندم گونگیں گُلّاں

اگاں گاراں، تئی مهر اِنت من ءَ را راه ءَ پِرّین اِیت
اگاں کوراں، بلے انگت تئی شوهازگ ءَ رُلّاں

جهان ندر اِنت تئی باسد همے گپ ءَ کہ تو گوشتگ
نلوٹاں من، بهشتـانی گلاب اندامیـں گرانمُلّاں

باسد هوت
@houtbased

گوش ئے مَرچاں زَرّ بوتگ دل ءُ جان مردمانی
من ءَ دوست نہ بوگ ءَ اِنت اے جهان مردمانی

#باســد_هوت

@houtbased

پہ شیرکنیں درهباتے ءَ سک باز دْیر ءَ اتکگ ئے
ما پاتیا ونتگ دل ءِ، ما پُرس ارسانی جتگ

روچے اگاں پہ تو زر اِت، زِرد ءَ وتی آس ءَ کناں
ٹپّیگ هما هجبر نہ بیت کہ واد ٹپّانی جتگ

باسد ھوت
@houtbased

شائر: باسد هوت
گشنده: شبیر سید

زمستان ءَ کتگ هلوت، منی تهنائی ءِ رنگ ءَ
نگاهاں شیر شَنز اِیت شپ، تئی زیبائی ءِ رنگ ءَ

تئی دیدگ منی ارواه؛ دوئیں دیدار ءِ بندوک اَنت
تئی مهر اِنت کہ آباد اِنت دگہ دنیائی ءِ رنگ ءَ

هما یاد ءُ هما ترانگ، هما نوکیں گم ءِ کسّہ
چتور من انسراں روچے، شموشاں آئی ءِ رنگ ءَ

ترا دوداں کتگ گِستا، من ءَ بهت ءَ پکیری ءِ
تئی سُهبے ملور اِنت هم، منی بیگاهی ءِ رنگ ءَ

باسد هوت
@houtbased

پارسی رجانک(ترجمه‌ی فارسی)

زمستان مثل تنهایی من با خودش خلوت کرده است،
از نگاہ من در تاریکی شب رنگِ زیبایی تو می‌بارد

روح من و چشمان تو هردو در انتظار دیدار هستند
مهر تو در قلبم مثل دنیای دیگر(بهشت) آباد است

همان یاد و خاطره‌ی همیشگی همان قِصّه‌ی تازه‌ی غم،
من چطور آروم باشم و تصویر او را فراموش کنم؟

رسم های کُهن از تو و بخت نداری از من، بین ما فاصله انداخته است
صبح‌های تو هم مثل غروب‌های من غم انگیز است.
@houtbased

بیا دگہ دابے جھان ءَ سَر کنیں
پرشتگیں اَهداں پَد ءَ باور کنیں

تو منی یَل داتگیں دست ءَ بگر
من ترا چاراں گَماں آسَر کنیں...

باسد هوت
@houtbased

بہ سِند زمزیل ءَ تگدیر ءِ، وت ءَ آزات بہ کن انسان
کجام بھت ءُ کجام کِسمت؟ ترا هرچے رس اِیت دروگے!
هُدا ءَ دین ءُ دنیا تئی بنا کُت مھر ءِ بنیاد ءَ
کہ بے مھر ءَ بزان باسد دل ءَ هرچے تَپ اِیت دروگے.

باسد هوت
@houtbased

مردین ءِ میان استمانی روچ مُراد بات
روز جهانی مرد مبارک♥️🌱
@houtbased

بیا کہ دوشی هیال ءِ دریگ ءَ پد ءَ
کنجلیں  دیدگاں  تئی کیامت کُتگ

دِل وَ ناسرپدے، جَنت پروش اِیت وت ءَ
بیا دمانے! گوش ئے تو هوں کُنّت کُتگ!!

باسد ھوت
@houtbased

اے شھر ءَ کَس من ءَ وتی گُمان ءِ ساهگ ءَ نہ بارت
من پگرے آں درآمدیں، نہ ونتگیں کتابے آں

گمے، گَلے، مھبّتے یا کینگے بہ بیت، گوز اِیت
درُشاناں زند ءِ گَلّہ ءَ، من انچیں آسیابے آں

باسد هوت
@houtbased

شائر: باسد هوت
گشنده: وهید ترکش

سُچات شاری، که مهناز ءِ تِلاھیں شار بُن گِپتگ
هسدّ ءُ کینگ ءِ آس ءَ، دْرهیں بازار بُن گِپتگ

کُج اِنت بُلبل؟ که پُر بیت اَنت گُلاب ءُ آسُمی هر دو
چمن تَبد ءَ جتگ، پُلّانی بَیرک‌دار بُن گِپتگ

هما روچ ءَ که سردارے سَر اَت گوں بْرات ءِ گْورجیگ ءَ
هما روچ ءَ چه پد، مئے تالِھ ءِ استار بُن گِپتگ

ترا نامے نسیب ءَ نیست وتی زَگریں زبان ءَ چه
بلوچی! تو کُجا گار ئے؟ تئی پَجّار بُن گِپتگ

چِه پیم ءَ اِے سپر مارا وتی سَر منزل ءَ سر کنت؟
منی سَبر ءِ سَما سُتکگ، تئی اوپار بُن گِپتگ
‌
په من وائے وتن تهنا سر آتکگ، وائے نازانتی!
که دشت ءِ شیشّمیں دْرچکانی هُشکیں دار بُن گِپتگ
‌
گْوزان‌ اِنت واجه ءِ بند ءَ گُلام ءِ زندگی، باسد!
گُش ئے که چاکر ءِ شاهی تبیں دربار بُن گپتگ

باسد هوت
@houtbased

ترجمه‌ی آھنگ «تِلاھیں شار»(دامانِ پاک)
به قلم: سنا محمد عزیزی

الهی که «شاری» به خاک سیاه بنشیند، که از وجود او، دامان پاکِ «مهناز»، آلودهٔ تهمت بدخواهان شده؛ دریغا که همهٔ آبادی، از آتشِ حسادت و کینه، شعله‌ور است.

بلبل کجاست؟ که گُل سرخ و یاسمن، هر دو سوختند و خاکستر شدند؛ چمن از باد سوزان، پژمرده و پرچمدارِ گُلها، سوخته و نابود شده است.

از همان روزی که یک بزرگِ قوم، با برادرش دست به گریبان بود، از همان روز، ستارهٔ بخت ما سوخت و ما رنگ سعادت ندیدیم.

ای بلوچ! تو از زبان ناب و شیوای خود، یک اسم هم بهره نبرده‌ای؛ ای زبان بلوچی! تو کجا ناپدید شده‌ای؟ دریغا که نشان هویّت تو، سوخته و از بین رفته است.
‌
این سفر، چگونه ما را به سرمنزل مقصود خواهد رساند؟ وقتی که در من، حسّی از صبوری و در تو، نشانی از بردباری نیست.

(اشاره به ضرب المثل «وائے وتن ھُشکیں دار») یعنی: وای بر این نادانی! که برای من، تنها این باقی مانده که ضرب المثل «وطن با درختان خشک هم زیباست» را بگویم؛ در حالیکه چوب خشک درختان محکم و استوارِ دشت هم، سوخته و خاکستر شده است.

ای باسط! زندگیِ برده، در زندانِ ظلمِ حاکم، در گذر است؛ گویا که دیگر بارگاه پادشاهی «چاکر»، آتش گرفته و اثری از آن نیست.

@houtbased

دور اوشت انت ءُ نہ شنز اَنت درد ءِ جمبر بستگیں
هچ رنگ ءَ پَچ نہ بنت اے واهگ ءِ دَر، بستگیں

هر دم ءَ کسّے مئے سِتکانی گوش ءَ بانگ دنت
هو کہ ما آجوئی ءِ جُنز ءَ چہ پیسر، بستگیں

یک دمانے اچ وتی کاڑانی کُلّ ءَ در نئیت
بندیاں موک اِیت چہ پیم ءَ اهد ءِ کمبر، بستگیں

تو وتی پیریں پِت ءِ نام ءَ نہ کرز ئے بچّی ءَ!
پہ ترا تاوان بوتگ ماتے ءِ سَر، بستگیں

گوانزگ ءِ لَمب ءَ بگر داں کبر ءِ پادین ءَ در آ
پہ کے ءَ رهن اِنت منی بِندات ءُ آسَر، بستگیں

گیرت ءِ چمانی دیم ءَ نَنگ ءِ کِسّہ پدّر اِنت
نی کجام کار ءَ کیت تئی میان ءِ خنجر، بستگیں

باسد هوت
@houtbased

دروت ھمبلاں
چنل ءِ لینک ءَ شنگ کن اِت بلّے باز بہ ایں، شمئے مھرانی منتوار❤️