افرادی که عمیقاً یکدیگر را دوست دارند
هنگام دوری از هم با یکدیگر دعوا میکنند
و حس میکنند از هم ناراحتند
اما موقعی که کنار هم هستند
آن احساسات از بین میرود
و انگار هیچ اتفاقی بین آنها رخ نداده.
به این احساس عشق و وابستگی واقعی میگویند
که از بین نمی‌رود.

پابلو نرودا درمورد اهمیت عشق اینجوری گفته:
اما اگر هیچ چیز نتواند مارا از مرگ برهاند، لاقل عشق از زندگی نجاتمان خواهد داد، و چقدر قشنگ گفته :))

‏اگر ميخواى در قلب كسی موندگار بشی،
توی غُصه‌هاش كنارش باش.
آدما خیلی چیزا رو فراموش میکنن،
ولى اونى كه توی غُصه‌ها
كنارشون بوده رو هرگز :))

.
‏من قلبم به تو عادت کرده
انقد که اگه یه روز باهات حرف نزنم حس میکنم قلبی ندارم، ببین من پیش تو همه‌ی وجودم قلبه
برا همینه که نبودنت باعث میشه، تنهایی درد نبودِ قلبمو با اعماق وجودم حس کنم
همیشه بمون؛ من به قلبم احتیاج دارم☹️🫀
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

عشق
سرآغاز بزرگ در دنیایِ ما
حسی که همزمان با انسان متولد شد
همان لحظه‌ای که خدا از روحش در انسان دمید آغاز حسم به تو مشخص شده بوده و حالا من اون حس و بهت پیدا کردم🦋

من دیوونتم دیوونه‌ی تویی که واسم با
بقیه فرق داری،تویی که با گفتن حرفای
عاشقونت مـنو عاشق تر میکنی...
تویی که همه جا هوامو داری تویی که
نگاهت مستم میکنه (:
تویی که مهربونیات فقط مال منه
تویی که عزیز دلمی🥹🙌🏻

الان دلم می خواست توی یه کلبه ی چوبی، توی یه جنگلِ دور افتاده، کنار اونی که دوسش دارم باشم، هوا سرد و بارونی باشه، بارونِ شدید بیاد طوری که نشه حتی پاتو از کلبه بزاری بیرون، کلبم یه شومینه داشته باشه، برم هیزم بیارم و داخلش آتیش کنم و بشینیم کنارش، لیوان های بزرگتِ هات چاکلت دستمون، پتو روام بندازیم رومون و تا صبح از کنارِ اتیش جم نخوریم.

رویایی ترین رویای من
باور نشدنی ترین ارزوی هر شبم
هنوزم باورم نمیشه که پیدات کرد
وقتی که هیچ ایمان قلبي به عشق برام
نمونده بود،عشق رو برام به وجود اوردی
حس قشنگ زندگی رو با خنده هات به
من نشون دادی دوست دارم قشنگم🤍✨

آدم هاى ديگر را نميدانم،
در من امـا ..
اولين حسى كه
هر روز صبح بيدار ميشود؛
دوست داشتنِ توست ...❤️

اینکه کسی ازتون دلخوره و
نیم ساعت بعد فراموش می‌کنه
نشونه بی ثباتیش نیست.
اون فقط دوستون داره
نمیخواد دلخور بمونه.
پس یه وظیفه ندونین
براش هردفعه قلبش رو به درد بیارین.

‍ دوستت دارم
نه تنها برای آنچه که هستی
بلکه برای آنچه که هستم
هنگامی که با توام؛ دوستت دارم،
چون بیش از هر کیش و آیینی
به رویش من یاری رسانده ای
فراتر از هر سرنوشتی
شادی را به من ارزانی داشتی.

بیا احساسمان را به موقع بگوییم
همین حالا که درگیرش هستیم
همین حالا که دوستش داری
و دوستش دارم…
بیا تمام ترس و احتیاط ها را دور بریزیم …
دنیا ، همیشه منتظرمان نمی ماند!
وقتی میشود همین امروز
از بارانی که می بارد ،از نسیمی که می وزد و از جاده رو به رویمان خاطره بسازیم
چرا بگذاریم برای فردا ؟
راستش
من از فرداها میترسم
تو نمیترسی ؟
اگر روزی بیاید ، که احساسی باشد
اما
"عزیزت"
نباشد !!!

عشق♥️ همونه لحظه ایه که
موقع خداحافظی
هی این پا و اون پا میکنی
هی لفتش میدی
که بیشتر کنارش باشی!!!!

میگن وقتی یکیو بغل میکنی
اندورفین توی بدنت ترشح میشه !
اندورفین راه های انتقال درد و تو بدنت
مسدود میکنه و درد و تسکین میده
هروقت خسته اید، حس میکنید کم آوردید،
هروقت درد دارید،
برید بغلش کنید
فقط کافیه بغل کنید
بغل کردن علاجِ!♥️

تو زبان فرانسوی به جای اینکه بگن من
دلتنگ توام میگن : «Te me manques»
یعنی：تو از من گم شدی
به همین قشنگی . . .

تو برام معتدل کننده‌ حس درونیمی
نسیم دل‌انگیزی که توی قلبم با بودنت میپیچه
عقل و از سرم میدزده و تویِ این دزدیدن، احساساتِ تویی که شدی دنیای من پنهان شده و این پنهان شدن حس خوشحالی و تو رگهام روونه میکنه.

تو دور ترین نزدیکِ منی ،
این یعنی تو دُردونه ای هستی که مهم نیست جاده ها چقد بین ما طولانی باشن ؛
بخشی از قلب من برای توعه ، همونطور که همیشه بوده :)
تو همون آدمی هستی که انگار دنیای من بدون دیونه بازیاش خاکستریِ عمیق میشد ؛
همونی که اتفاقی اومد و دیگه دلم نخواست اتفاق باشه همونی که مهم نیست چقدر سخت یا چقدر طولانی ، ما بالاخره همو می‌بینیم ،
حتی اگه ی روز از عمرمون باقی مونده باشه چون دنیا بغل های محکم زیادی به ما بدهکاره

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

از نگاه فروید، عشق فقط یک احساس خوشایند نیست؛ بلکه حالتی است که در آن بخشی از امنیت روانی خود را به دیگری می‌سپاریم.

وقتی کسی برایمان مهم می‌شود، دیگر فقط با حضور او خوشحال نمی‌شویم؛ بلکه نبودنش، بی‌توجهی‌اش یا از دست دادنش هم می‌تواند عمیقاً بر ما اثر بگذارد. به همین دلیل، عشق هم‌زمان که می‌تواند یکی از عمیق‌ترین تجربه‌های زندگی باشد، ما را آسیب‌پذیرتر از همیشه می‌کند.

این آسیب‌پذیری نشانه ضعف نیست؛ بهایی است که انسان برای تجربه صمیمیت، دلبستگی و عشق واقعی می‌پردازد.