با ضربه ایی،صورتش به طرف دیگر چرخید.
"چوی یونجون فکر کردی با خراشی که روی صورتم کاشتی،شکستت میدم؟هه! فکر کنم نمیدونی من کی هستم"
پسر خنده ی بلندی کرد و اروم اروم به پسر مو مشکی نزدیک شد.
"مگه کی هستی؟جز یه پسر بچه که شکستشو قبول نمیکنه،نکنه خون آشامی چیزی هستی نه؟"
بعد از حرفش قهقه ای زد و متوجه قرمز شدن چشمای پسر نشد.
سونو با شنیدن کلمه خون آشام چشماشو اروم بست و بعد از باز کردنشون،چشماش به رنگ قرمز در آمدند.
یونجون که از قهقه دلش را گرفته بود،ناگهان با شدت زیادی به دیوار پشت سرش برخورد کرد،که باعث شد آخی از درد بگه.چشماشو باز کرد و با جفت چشم قرمز رو به رو شد.
"سو...نو"
"چیه بهم نمیخوره خون آشام باشم؟"
یونجون از ترس به تکلم افتاده بود.
"سونو منو ببخش،به من رحم کن لطفا، قول میدم دیگه نزدیکت نشم،باهام کاری نداشته باش"
پسر خون آشام با حس کردن ترس از پسری که چند دقیقه قبل در حال کتک زدنش بود پوزخندی زد و به پسر نزدیکتر شد.
"هه،ولت کنم؟تازه کارم باهات شروع شده چوی یونجون"
بعد از حرفش دندان های نیشش تیز شدن و اروم به گردن پسر نزدیک شد.
یونجون با احساس سوزش گردنش آخی گفت و از حال رفت.