У 1930 годзе ў Заходняй Беларусі на старонках газеты «Народны звон» папярэджвалі перад саветамі і іх палітыкай. Як паказала гісторыя – трапна. Але не ўсе зрабілі высновы з гісторыі, так што гісторыя паўтараецца сёння.

Цікавы факт – падчас Другой сусветнай вайны, пад канец нямецкай акупацыі, з 25 сакавіка 1944-га па 3 ліпеня 1944 года калі ў горад увайшлі саветы, праспект насіў імя "25 сакавіка", у памяць пра дзень, калі ў 1918 годзе была абвешчана незалежнасць Беларускай Народнай Рэспублікі. Усяго ў гісторыі галоўнай вуліцы беларускай сталіцы было шмат назваў: праспект быў названы імем беларускага першадрукара Скарыны, да гэтага праспектам Леніна, Сталіна, Гаўптштрасэ, Адама Міцкевіча, вуліцамі Савецкай, Захар'еўскай. Сённяшняю назву праспект Незалежнасці атрымаў 7 траўня 2005 года.

18 сакавіка 1921 года паміж савецкай Расіяй і Польшчай быў заключны Рыжскі дагавор, у выніку якога Беларусь была падзеленая на дзве часткі.

Якуб Колас пісаў:

Нас падзялілі — хто? Чужаніцы,
Цёмных дарог махляры.
К чорту іх межы! К д’яблу граніцы!..
Нашы тут гоні, бары!

Будзем мы самі гаспадарамі,
Будзем свой скарб ратаваць!
Годзе той крыўды! Ў ногу з братамі
Пойдзем наш край вызваляць.

1920 год мог быць пачаткам зусім іншай гісторыі Беларусі. На перамовах у Рызе Польшча прапаноўвала правесьці плебісцыт аб незалежнасьці Беларусі ў яе этнічных межах. А Расея пагаджалася перадаць Польшчы ня толькі Заходнюю, але і Цэнтральную Беларусь разам зь Менскам. Так БССР канчаткова зьнікла б з мапы сьвету.

Як малявалі межы Беларусі.

Цікавы подпіс пад здымкам да тэмы "17 верасня" 1939 года

"Важны напамін пра св. Казіміра. З тэрыторыяй сучаснай Беларусі яго звязвае не толькі культ, асабліва распаўсюджаны на гістарычнай Віленшчыне, ці месца смерці (Гародня), але і адзін з самых першых цудаў. У 1518 г. св. Казімір на белым кані з'явіўся перад войскам ВКЛ і паказаў месца пераправы на Дзвіне, што дало стратэгічную перавагу і дапамагло вызваліць Полацк ад аблогі маскоўцамі. Выява гэтай сцэна на гарэльефе ў віленскім Петрапаўлаўскім касцёле, канец XVII ст."

Крыніца: Кірыл Карлюк

Дзяды, 1990 год.

У спісе аб'ектаў пад знос аказалася сядзіба Цюндзявіцкіх канца ХІХ стагоддзя

Сядзіба калісьці належала выхадцам са шляхетнага роду. Яе пабудавалі сваякі Міхаіла Цюндзявіцкага, паплечніка Каліноўскага, якога расстралялі ў 1863 годзе ў цэнтры Мінска.

https://nn.by/?c=ar&i=270039

Неагатычны касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Смаленску, пабудаваны пад канец XIX ст. Яго аўтарам быў беларускі архітэктар і дзеяч Лявон Дубейкаўскі.

Той момант, калі былі гісторык стаў ідэолагам і зусім заблытаўся ў сваіх фантазіях пра сцяг, "славянскую багіню Ладу" і іншае.

19 сакавіка 1918 года Рада БНР прыняла палажэнне аб вярхоўнай уладзе БНР. Абвяшчалася, што ніводзін закон не будзе мець сілы без зацвярджэння яго Радай.

Такое "взваленные", што аж многім прадстаўнікам беларускай інтэлігенцыі і іншым дзеячас прыйшлося эміграваць з Беларусі 😐