Osmon cho‘kib qoldi bu oqshom,
Yulduz bo‘lib yog‘ildi bir sas.
Bemahalda nigohni ko‘rdim:
Yashash kerak, sevish shart emas.

Uyingizni topib bormasin xatlar,
Yomg'irlar chertmasin derazangizni.
Sizga yo'ldosh bo'lsin eng ulkan dardlar,
Eng mitti dardlar ham o'rtasin sizni.

Sizni bo'm-bo'sh xona ishga kuzatsin,
Faqat stol suhbat qursin siz bilan.
Tunlar ko'rpangizni zulmat tuzatsin,
O't bilan yashamang, yashang muz bilan.

Omadli yo'llarning izini tashlang,
Omadsiz yo'llarda yuring qoqilib.
Meni sog'inguncha siz shunday yashang,
Men shunday yashayapman, sizni sog'inib...

.

Insonning ming yugurgani –Allohning bir buyurgani.

Yonimda yoʻgʻingga koʻnaman ammo,
Yodingda yoʻqligim qoʻyar oʻldirib…

Kel, ikkimiz qahva ichaylik,
Qahva sendan, manzara mendan.
Dardimizni teng bo’lishaylik,
Yig’lash mendan, kulish sendan…

Nafsim bilan yuzma-yuz,
Janggohdagi loydaman.
Gar izlar bo’lsang meni,
O’sha o’sha joydaman…

Chiroyli odamlarning hammasi ham yaxshi insonlar emas, lekin mehribon va yaxshi odamlar hamisha chiroylidir.

Bekordan bekorga botmaydi
quyosh,
Balki bezigandir inson zotidan.
Agar jonli bo'lsa to'kardi ko'z yosh,
Insonni insonga qilgan ishidan…

Kelmaydimi ikkimizning?
Baxtli-baxtli yashagimiz!

–Usmon Azim

Har kim bitta narsaga muhtoj – uni undanda ko'proq tushunadigan qalbga..

Jami xatolarning asli – dunyoni sevmoq…

Va bir kun kelib o’zing istagan hayotda yashashni boshlaysan…

Sen qaydanam bilarding axir
Jim ketmoqning buyukligini..