اطلاعيه برگزاري وبينار پساکرونا و رزمایش همدلی:

به همت دانشكده معارف اسلامي و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق عليه السلام
چهارمين وبينار علوم انساني و اجتماعي و بحران كرونا
موضوع ويژه: تبیین رزمایش همدلی؛ بررسی ابعاد اجتماعی و اقتصادی
با ارائه هايي از:
دكتر سید مجید امامی (عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق(ع))
دکتر میثم مهدیار (معاون پژوهشی پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی)
حجت الاسلام علی جعفری (معاون فرهنگی کمیته امداد امام خمینی)
حجت الاسلام مجتبی نامخواه (پژوهشگر حوزه علوم اجتماعی)
ورود از طريق لينك وبينار درسامانه مجازي دانشگاه امام صادق:
https://vc.isu.ac.ir/ch/isu-conf
(حتما نام خود را ثبت و به عنوان مهمان وارد شويد)
زمان: دوشنبه 98/1/25 ساعت 20-21:30

🎬 مجله تصویری انعکاس پلاس - شماره ششم

▶️ سلسله گفت و گوهای #مجازی - قسمت دوم

2️⃣ بررسی مسئله دستمزد کارگران و افزایش نرخ آن در سال ۹۹

👤 میثم مهدیار (جامعه شناس،پژوهشگر اجتماعی و معاون پژوهشی پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی):

🔵 تعداد افراد جلسات شورای عالی کار مهندسی شده است و دولت و کارفرما بیشترین سهم را دارند و از این گذشته، نمایندگان کارگران به معنای واقعی، نماینده آنان نیستند.

🔴 از طرفی افزایش حقوق کارگر متناسب نبوده و از طرف دیگر خدماتی هم به او نداده‌اند. ۲۳ درصد از حقوق کارگر که به عنوان حق بیمه دریافت می‌شود، قرار بوده است حق مسکن و خدمات سلامتی و رفاهی او را تأمین کند.

⚫️ باید همان قدر که کارفرما قدرت سیاسی و حقوقی دارد، کارگر نیز این قدرت را داشته باشد تا بتوانند در شرایط برابر به توافق برسند.

⚪️ عده‌ی می‌گویند که در این شرایط کارگران، باید نهادهای امدادی از جمله کمیته امداد از آن‌ها حمایت کند. در صورتی که اینکار غیراجتماعی، پدرمآبانه و نگاه از بالا به پایین است.

🌐 فیلم کامل قسمت دوم گفت‌و‌گو

🆔 @basijaut

🔸️ #تاملات_کرونایی
♦️ آیا ما یک جامعه کوتاه مدت و استبدادزده هستیم؟

🖋میثم مهدیار
@Hermes_ir

استعمار قبل از اینکه مبتنی بر نیروی تغلب و زور بتواند جهان غیر غربی را مستعمره کند می بایست زمینه های فرهنگی حضور خود را مهیا می کرد. شرق شناسان و جهانگردان غربی با حمایت مالی کمپانی های استعماری به سراسر دنیا سفر می کردند و در قالب سفرنامه ها تصویری عقب افتاده و بدوی و غیرمتمدن از جهان غیر غربی می ساختند تاحضور نظامی و اقتصادی غربی ها توجیه شود. این تصویر سازی آنقدر قوی بود که بسیاری از شرقی ها نیز چنین تصویری از خود را باور و حضور استعمارگران را به نفع خود می دانستند و لفظ استعمار اصلا به معنای طلب عمران و آبادی بود.

"ادوارد سعید" در اثر مُعظَم خود که سنگ بنای مطالعات پسا استعماری شد این دست از تصویر سازی ها را "شرق شناسی" نامیده است.

آنطور که سعید و خلف او اشاره کرده اند بر اساس این تصویر سازی های شرق شناسانه انسان غیر غربی انسانی تنبل و تن پرور، خود محور، استبداد زده، دروغگو، شهوت ران، حسود و ریاکار، منفعل، نظم ناپذیر، نامشارکتی و... توصیف شده است.

همانطور که اشاره شد شرق شناسی فقط در غرب محدود نماند و بواسطه ارتباطات استعماری این گزاره ها به عینه در کار بسیاری از نویسندگان شرقی که به دنبال تحلیل شخصیت و منش و اخلاقیات کلی ملت های خود برای فهم علل عقب ماندگی شان بوده اند نیز تکرار شده اند که برخی ها این شق از بررسی ها را "خودشرق شناسی" نامیده اند.

در کشور ما نیز این الگو به عینه تکرار شده است و ما در دو سده اخیر کتاب های بسیاری از نویسندگان وطنی در نقد اخلاقیات و منش ایرانیان به نگارش درآمده است. موج اول این کتاب ها در دوره مشروطه بود که در قالب رساله های سیاسی اجتماعی توسط منورالفکران نسل اول طبع می شد و بازتاب های بسیاری در مطبوعات آن دوره داشت. موج دوم این کتاب ها با کتاب "خلقیات ما ایرانیان " محمد علی جمالزاده در دهه 40 شروع شد و در دهه ۵۰ و بعد به صورت گسترده در دهه هفتاد و هشتاد توسط نویسندگان دیگری همچون علی محمد ایزدی، حسن نراقی، حسن قاضی مرادی، علی رضا قلی، محمود سریع القلم ، صادق زیباکلام ، کاتوزیان و ... دنبال شده است.
جمال زاده که یک داستان نویس مدرن بود در این کتاب پا را از داستان نویسی فراتر گذاشته و به عنوان یک آسیب شناس در پی شناخت دردهای جامعه ایران بود. از نظر او به دلیل خلقیات مان بوده است که ما ترقی نکرده ایم و تا این خلقیات فاسد را درمان نکنیم عقب ماندگی جبران نخواهد شد. او این دردها را نه از زبان خودمان بل از زبان ناظر بیرونی یعنی سفرنامه نویسان غربی بیان کرده است. برخی از این خلقیات منفی که جمال زاده برای ایرانیان تصویر کرده عبارتند از : دروغگو، کلاهبردار، کم جرئت و ترسو، از خود راضی و خود پسند، لا ابالی و ... . اگرچه جمال زاده در ذکر مولفه های منفی خلقیات ایرانیان از منظر سفرنامه نویسان برخی نکات مثبت از دیدگاه آنان را لابه لای این نکات منفی ذکر می کند اما دیگر نویسندگان و جامعه شناسانی چون کاتوزیان، سریع القلم، زیباکلام، قاضی مرادی، ایزدی، نراقی، که تحت تاثیر مستشرقین خارجی و امثال جمال زاده و صادق هدایت در داخل بوده اند همین نکات مثبت را نیز حذف کرده اند و به اسم "آسیب شناسی خلقیات ایرانیان" تصویری که از تاریخ ایران و ایرانیان ساخته اند به صورت یکدست کاملا تاریک و سیاه است:
ایران جامعه ای کوتاه مدت و کلنگی و سراسر استبدادی و ایرانیان در طول تاریخ شان منفعل، نامشارکتی، استبداد زده، سیاست زده، مغرور، ترسو، انتقاد ناپذیر، دارای شوق ویرانگری، احساساتی، جزم اندیش، زیاده طلب، خود مدار، تنبل، استبداد طلب، تک رو، ریاکار، ستیزه جو، دروغگو و... بوده اند.

نکته مهم در این تصویر سازی ها این است که عمده این نویسندگان این صفات را در میان ایرانیان در طی قرن ها ثابت و مستمر و حتی به صورت ذات گرایانه ای ژنتیک می دانند. البته همانطور که دکتر آرمین امیر در کتاب "ره افسانه زدند" نشان داده عمده این احکام و تصویرسازی ها بیشتر ماحصل کپی کاری از منابع مستشرقان و نیز قوه داستان سرایی این نویسندگان بوده و فاقد روش مندی علمی بوده است.

اما به عکس این تصویرسازی ها، این روزها که جهان و کشور ما درگیر مقابله با کروناست، مشارکت های اجتماعی داوطلبانه در سطح وسیعی در کشور و به صورت محلی و ملی دیده می شود: از مردمی که داوطلبانه ماسک و گان می دوزند تا کسانی که به ضدعفونی معابر می پردازند، آنهایی که برای بیماران و کادر درمان آبمیوه تدارک می بینند، داوطلبانی که تغسیل اموات را عهده دار شده اند، موجرهایی که اجاره های مستاجران را بخشیده اند و خیریه هایی که برای آسیب دیدگان اقتصادی این روزها و سالمندان و ناتوان ها ارزاق تهیه می کنند و...
وقتی
🌐https://www.instagram.com/p/B_CWAkmpv60/?igshid=1h9h86d1tzane

ادامه صفحه بعد ⬇️

ص [2]

وقتی به این حجم و سطح از نظم و همکاری های جمعی، مشارکت های خودجوش و فعالیت های خستگی ناپذیر نگاه می کنیم بسیاری از آن تصویر سازی های استعماری و اروپامدارانه از خلقیات منفی ایرانیان رنگ می بازد.

البته این به این معنی نیست که مردم ما در زمانه کرونایی کژرفتاری نداشته اند یا دیگر ملت ها اهل مشارکت های داوطلبانه نبوده اند اما مرور اجمالی و مقایسه ای نگارنده( که داده هایی از کانال ها و گفتگو با هموطنان و فعالان رسانه ای ساکن در دیگر کشورها گردآوری کرده) نشان می دهد حجم مشارکت های داوطلبانه ایرانی ها به نسبت دیگر ملت ها (حتی از همان هایی که احزاب سیاسی ریشه دار داشته اند) اعجاب برانگیز است.

اینک پرسش اصلی اینجاست: آیا این حجم از نظم و فعالیت های مدنی خودجوش اتفاقی است؟ آیا بدون سابقه تاریخی عینی و ذهنی، امکان شکل گیری چنین سطحی از این مشارکت ها امکان پذیر است؟ آیا آنطور که برخی جامعه شناسان سیاست زده ایرانی تَکرار می کنند جامعه ایرانی یک جامعه کوتاه مدت و استبداد زده بوده و هست؟

انقلاب اسلامی خود محصول چنین مشارکت های محلی بود و شاید از همین جهت بود که صلح آمیزترین و فراگیرترین انقلاب مدرن نام گرفته است؛ جنگ هشت ساله که خود یک جنگ جهانی (جنگی با مشارکت ۳۲ کشور علیه یک کشور) بود با چنین مشارکت های مردمی در جلو و پشت جبهه اداره می شد و سالهاست هیات های مذهبی و خیریه ها و انجمن های محلی صحنه بروز و ظهور چنین مشارکت هایی هستند و مردم ما در فرهنگ عمومی شان در جشن و عزا، صندوق های قرض الحسنه خانگی و... چنین مشارکت هایی را بازتولید کرده اند. اما با این همه گویا تولید کنندگان کلیشه های استعماری به جامعه ما نمی نگرند. کلیشه ها و اسطوره هایی که کمترین کارکرد آنها تحقیر هویت و فرهنگ ایرانیان و نابود کردن "اعتماد به نفس ملی" آنهاست. اعتماد به نفسی که زمینه خلاقیت، فعالیت و کنشگری در اقتصاد و جامعه است.

این روزها شاید دوباره مجال این پرسش نیز فراهم شده است: آیا صرفا یک نوع دموکراسی وجود دارد و نمی توان به آلترناتیوهای دیگر متناسب با تاریخ و فرهنگ خودمان بیاندیشیم؟

🌐 @Hermes_ir

#یک_پیشنهاد

. *مواسات در قانون*

✍ در ایام انتخابات مجلس، شبه مناظره ای داشتم با یک عضو هیات رییسه مجلس در دانشگاه فردوسی مشهد، توضیح داد که برای مسکن فقرا خیریه تاسیس کرده است. از کارش انتقاد کردم و توضیح دادم که اولویت نماینده مجلس با اولویت یک بازاری نیکوکار متفاوت است. ان نماینده چه کار اشتباهی کرده بود؟! ان نماینده چه کاری نکرده بود؟

👈 هر چه مبانی فکری و فرهنگی فقرزدایی در ایران قوی است متون حقوقی و قانونی ان ضعیف است. فقرزدایی در ایران هم مزیت و هم مشکل نهادی دارد. اولین مشکل نهادی فقرزدایی، فقر قانون است. هرقدر که علما و خبرگان کشور درباره فقر پرکاری کرده اند حقوقدانان و نمایندگان مجلس کم کاری کرده اند!

فقرزدایی در ایران قانون ندارد! برنامه هم ندارد! در قوانین ایران فقیر تعریف ندارد! تعیین خط فقر متولی قانونی ندارد! شناسایی فقیر هم ضابطه قانونی ندارد!هیچ قانون ضمانت شده ای برای سیرکردن فقرا و موظف کردن کمیته امداد یا نهادهای حمایتی کشور وجود ندارد!

✅ فقرا در ایران حق قانونی قابل مطالبه ندارند! اگر چه شرع بر تامین معیشت فقرا صحه گذاشته و این موضوع در قانون اساسی هم امده است اما چون به قانون عادی تبدیل نشده است قابل مطالبه و یا مراجعه به دادگاه نیست. به عنوان مثال اگر حقوق یک کارمند پرداخت نشود او می تواند به دادگاه شکایت کند اما اگر کمیته امداد یا بهزیستی حداقل معیشت یک فقیر را تامین نکنند او نمی تواند به دادگاهی شکایت کند.

✅ فقرزدایی در ایران متولی قانونی ندارد! ممکن است گفته شود کمیته امداد و بهزیستی متولی فقرزدایی در ایران هستند. این دو نهاد هیچ تکلیفی در قبال فقرزدایی یا فقرا ندارند. انها صرفا موظفند بودجه مصوب را توزیع کنند و نسبت به نتیجه تکلیفی ندارند. برای درک بهتر، این دو نهاد را با اموزش و پرورش مقایسه می کنیم. وزارت اموزش و پروش متولی اموزش عمومی و پایه است. اگر این نهاد، دانش اموزی را در مدرسه ثبت نام نکند ان دانش اموز می تواند به دادگاه شکایت کند اما یک یتیم نمی تواند از کمیته امداد یا بهزیستی به اتهام عدم اکرام ایتام به دادگاهی شکایت کند.
اگر شهروندی به این دو نهاد مراجعه کرد تا تحت حمایت قرار بگیرد مطابق چه ایین نامه ای به تقاضای او رسیدگی می شود؟ این دو نهاد موظفند ظرف چند روز پاسخ دهند؟ اگر متقاضی از نتیجه رسیدگی و شناسایی شکایت داشت به کجا باید مراجعه کند؟ شکایتها چند روز بررسی می شود؟

👌ظاهرا قرار است یک ماهی در کشور همه از مواسات صحبت کنند. اگر احیانا نمایندگان مجلس و هیئت رییسه آن خواستند در این زمینه کاری کنند پیشنهاد می کنم مواسات در قانون را پیگیری کنند یعنی تلاش کنند همانگونه که برای دیگر اقشار ، قانون مادر و قانون جامع دارند برای فقرا هم قوانین لازم را تصویب کنند.
#علیرضاخدابخشی @eghtesadshenasiirani

🔵 @Hermes_ir

🔸️کرونا و خانه‌نشینی در بی‌خانمانی

حکمتی و حکایتی به بهانه سالروز بزرگداشت #عطار_نیشابوری

«نقل است که چون از مکه می‌آمد به همدان رسید. تخم معصفر (دانۀ نوعی گل) خریده بود. اندکی از او بسر آمد، بر خرقه بست. چون به بسطام رسید یادش آمد. خرقه بگشاد، مورچه‌ای از آنجا به‌در آمد. گفت: ایشان را از جایگاه خویش آواره کردم.
برخاست و ایشان را به همدان برد. آنجا که خانه ایشان بود بنهاد؛ تا کسی در التعظیم لامرالله به غایت نبود، الشفقة علی خلق الله تا بدین حد نبود.»

تذکره الاولیاء، ذکر #بایزید_بسطامی

🔸️در این روزهای کرونایی اهل جهان همه بیش و کم به بحرانهای نظم کنونی عالم توجه یافته‌اند. بحرانهایی ناشی از تعرض به نظم طبیعت از ناحیۀ علم، تکنولوژی و سرمایه‌داری. در این میان اما اهل دانش و قدرت چاره را در نسخه‌هایی روزآمد از علم و فنآوری می‌جویند، حال‌آنکه آنچه خود به اصل ذات خود، موجب بحران است، هرچه بیشتر به‌کار بسته شود کمتر به‌کار می‌آید. گرچه نمی‌توان منکر بود که راه برون‌شد، از مسیر علم و تکنیک می‌گذرد اما اینهمه کافی نیست.

بحران محیط زیست و برهم خوردن نظم زمین، محصول پیدایی این صنعت و آن تکنولوژی نیست بلکه پیش از هرچیز بحرانی در جان آدمی است که بر جهان فرافکنده می‌شود. پس به تدابیر فنی زندگی انسان در جهان معاصر به‌سامان نخواهد شد. تا بینش انسان به جهان و معاملۀ آدم با عالم و نسبت او با هستی دگرگون نشود، تحول در علوم و تغییر رویه‌های تکنیکی، حاصلی نداشته و بحران را از شکلی به شکل دیگر منتقل می‌کند.

آن شفقت علی خلق الله که پی‌آمد التعظیم لأمرالله است، پنهان شده است و گیتی از درخشش برق استیلاجویی بشر، در آتشی تاریک می‌سوزد.

🔸️دست تعرض انسان، اشیاء را از جایگاه خویش کنده و آواره کرده است. لاجرم آدمی خود در این برهوت بی‌خانمانی و آوارگیِ همه‌چیز، آواره و بی‌خانمان شده است و ماوا و موطنِ قرار خود گم کرده است.

تا چیزها به خانه خود بازنگردند، انسان هم خانه خویش را بازنمی‌جوید. اما از آن سوی هم می‌توان گفت: تا انسان جایگاه خویش نیابد و سراغ خانه خود را نجوید، چیزها به جایگاه و سامان خود نخواهند رسید.

🔸️#کرونا می‌خواهد تا با عتاب بشر را برجای خود بنشاند. این مجازات اما، راه نجاتی است که به او نشان می‌دهد. او را خانه‌نشین کرده است تا مگر #خانه را به یاد آورد.

بایزید تا همدان رفت تا راه خانه خود گم نکند.

#سید_حسین_شهرستانی
@parvayenaghd

https://www.instagram.com/p/B--Q60fpNVX/?igshid=1d9s951xlf7oe

🔸️آقایان مدیران صدا و سیما. شفافیت معجزه می کند!
@Hermes_ir

1- بعد از اتفاقات دی ماه 98 بود که برخی از بازیگران و مجریان و دست اندرکاران هنر و سینما و تلویزیون صریحا یا تلویحا اعلام کردند که ترجیح می دهند با نهادهای فرهنگی رسانه ای حاکمیتی همچون جشنواره فجر همکاری نکنند. این تحریم به صدا و سیما هم رسید و از قلقلی تا محسن تنابنده هم اعلام کردند از تلویزیون خداحافظی می کنند. برخی مثل رضا رشیدپور هم اعلام کردند در شکاف «دوگانه ی مسئولان و مردم» طرف مردم هستند!

این روزها هم صدا و سیما دوباره سیبل انتقادات شده اما این بار از جبهه حزب اللهیِ مقابل. آنها صراحتا « باج دادن مدیران صدا و سیما به سلبریتی ها» را هدف گرفته و خواستار شفافیت قراردادها و دستمزدهای سلبریتی ها در تلویزیون شده اند.
اما جالب اینکه مواجهه مدیران صدا و سیما با این دو جریان یکسان نبوده است. دو ماه بعد از ماجراهای دی ماه، تنابنده سریال پایتختش را که گوشه و کنایه های زیادی به نظام و سپاه زده بود را روی آنتن برد و رضا رشیدپور دوباره در ویژه برنامه نوروزی شبکه سه(اتفاق) ظاهر شد. برنامه ای که این روزها دوباره نام آن به خاطر دست مزد بالای رضا رشیدپور بر سر زبان ها افتاده است. اما در مقابل برنامه رمضانیه شبانه یامین پور(از جریان منتقد) در شبکه افق لغو شد. قبلتر و به خاطر انتقادات یامین پور به استثنا شدن بسیاری از مدیران پیر و فرتوت صدا و سیما از قانون "منع به کارگیری بازنشستگان" حضورش صرفا به شبکه افق محدود شده بود و این بار حتی از اجرا در این شبکه نیز منع شد. این نشان می دهد گویا هزینه انتقاد از مدیریت صدا و سیما از هتک نظام هم بیشتر است!

2- صدا و سیما دچار یک دور باطل شده است: مدیران صدا و سیما تلاش می کنند تا با فروش آنتن به اسپانسرها مشکلات بودجه ای خود را حل کنند؛ اسپانسرها برای سود بیشتر پدیده مجری-سلبریتی ها را باب کردند و دستمزدهای نجومی را رواج دادند. حالا، هم ذائقه مخاطب تغییر پیدا کرده و هم هزینه های تولید بسیار افزایش یافته و در واقع مدیران سازمان از چاله به چاه افتاده اند.

3- تقریبا هیچ کدام از رسانه های رسمی یا غیر رسمی اصولگرا از روزنامه ها تا سایت ها این موج مطالبه گری و شفافیت خواهی و انتقاد از مدیران صدا و سیما را پوشش نداده اند. همان رسانه هایی که دو هفته قبل به خاطر یک سکانس سریال پایتخت گریبان چاک می کردند و در جلسات و گفتگوهای خصوصی شان از بالا تا پایین سازمان را مورد حمله قرار می دهند حال در این منازعه بیرون گود نشسته اند. شاید دلیل عمده این کناره گیری را باید در «رانت آنتن» دانست. بسیاری از فعالان و مدیران رسانه ای اصولگرا اینک در صدا و سیما ( به عنوان تهیه کننده یا کارشناس یا سردبیر و...) «برنامه» دارند و می دانند حمایت علنی از انتقادات به مدیران صدا و سیما یعنی از دست دادن این فرصت!

4- اما دلسرد کننده تر از همه، یادداشت حمایتی ( یا حداقل می توانیم بگوییم توجیه گرایانه ) رئیس جوان و خوشفکر دانشگاه صدا و سیما از عملکرد آنتن فروشانه مدیران سازمان در مقابل انتقادات بود. لب کلام جناب اسفندیاری این بود که چون بودجه کم است پس مجبوریم آنتن بفروشیم. این درحالیست که دانشگاه صدا و سیما قرار بوده عقل متصل سازمان صدا و سیما باشد و نقشی راهبردی برای سازمان بازی کند. بحران آنتن فروشی در سازمان نشان از آن دارد که این دانشگاه در تولید ایده هایی برای اقتصادِ سازمان موفق نبوده است یا اگر توفیقی داشته به علت ارگانیک نبودنش نتوانسته کمکی به حل بحران کند. مدیران صف معمولا فرصت کافی برای نگاه به گذشته، انباشت تجربیات و تامل در دستاوردها ندارند و گرفتار عملگرایی هستند. در صدا و سیما مساله پر کردن آنتن چنین معظلی را مضاعف می کند. حداقل انتظار از دانشگاه صدا و سیما این بوده و هست که اگر در خلق ایده های اقتصادی سالمتر برای سازمان ناتوانند حداقل تبعات آنتن فروشی را در کوتاه مدت و بلند مدت برای مدیران بالادستی روشن تر کنند.

5- صدا و سیمای ما حتما توفیقات بسیاری داشته است اما این تجربیات مثبت انباشت نشده وبه ارتقای کیفی برنامه های سازمان منجر نشده است. همین مساله بحران ساختاری صدا و سیما را عیان تر می کند. تجربه ضرغامی، سرافراز و حالا علی عسگری نشان می دهد که بحران های چندلایه صدا و سیما با رفتن و آمدن این و آن حل نمی شود بلکه ناظر به آن بحران های ساختاری،سازمان به تحولات ساختاری بنیادین محتاج است.

شفافیت قوانین و عرف های اداره سازمان، شفافیت در قراردادها و دست مزدها ، پاسخگویی به مردم و... از جمله عواملی است که می تواند ابعاد بحران مدیریتی در صدا و سیما را روشن تر و زمینه چنین تحولی را تمهید کند. ایکاش خود مدیران سازمان شعار آن کلیپی که بارها در شبکه های مختلف سیما پخش شده را جدی می گرفتند: «شفافیت معجزه می کند»؛ باور بفرمایید!

یادداشت میثم مهدیار با عنوان "آیا ما یک جامعه کوتاه مدت، استبداد زده و ورشکسته هستیم" در شماره سوم مجله دیده‌بان اندیشه منتشر شد.

به گزارش خبرگزاری مهر، در شماره سوم نشریه تخصصی رصد دیده‌بان اندیشه، چهار محور اندیشه علم و فلسفه، اندیشه اجتماعی، اندیشه دین و اندیشه سیاسی مورد توجه قرار گرفته است.
دیده‌بان اندیشه سعی دارد تا با تبیین بازنمایی‌های اندیشه‌های جریانات فکری در فضای مجازی، به مهم‌ترین رویدادهای علوم انسانی اشاره کند و تصویری کلان را برای مخاطبین خود به ارمغان آورد.
برای چندمین بار متوالی است که بحث کرونا و حواشی آن به عنوان اصلی‌ترین موضوعات اندیشه‌ای مطرح بوده و در بخش‌های مختلف، نویسندگان و سخنرانان درباره آن سخن می‌گویند.
به طور کلی می‌توان محورهای مطرح شده در مساله کرونا را این‌گونه عنوان کرد:
۱- تحلیل پیامدهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی کرونا و پساکرونا
۲- تحلیل و بررسی مدیریت بحران کرونا از سوی حاکمیت و کارآمدی نظام
۳- میزان اعتماد عمومی و سرمایه‌های اجتماعی به حاکمیت و دستگاه‌های اجرایی و وابسته مثل صداوسیما
۴- مساله توسعه و دموکراتیزه کردن نظام اسلامی و رابطه آن با دین
۵- مساله کرونا و نسبت آن با هویت جمعی ایرانیان، فرهنگ ملی، امید ملی و خودباوری
۶- نسبت سنجی علم و دین و بررسی جایگاه علوم انسانی در رفع و حل پیامدهای کرونا
علاقه‌مندان برای دانلود می‌توانند اینجا کلیک کنند!

●●•••رُحـــــمــــــاء•••●●

🗣 سلسله نشست های *تخصصی* بررسی *آسیب های اجتماعی* و *حاشیه نشینی* و *راهکارهای نقش آفرینی گروه های مردمی*

موضوع‌ نشست :
راهکارهایی جهت *بهبود وضعیت سکونت ‌گاه‌های غیر‌ رسمی* با نگاهی ویژه بر حوادث اخیر در *چابهار*

▫️باحضور اساتید
دکتر *بهزاد‌ملک‌پور‌اصل* و دکتر *میثم‌مهدیار*

پنجشنبه *۲۵* اردیبهشت ازساعت *۱۴:۳۰*

*⚠️این نشست به صورت مجازی برگزار میشود،* جهت شرکت در نشست نام و نام خانوادگی خود را به آیدی زیر ارسال فرمایید؛ *
📲@ad_imamhasan
┄┄┄❅✾❅┄┄┄┄
‌••• رُحـماء را دنبال کنید👇
[بــله](ble.im/rohama_ir) | [تلـگرام](telegram.me/rohama_ir) | [اینســتاگرام](instagram.com/rohama_ir) *

📚اثر جدید پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی به بازار نشر آمد:

📕"پاره های انسان شناسی جنگ و شهادت"
(مجموعه مقالات، جلد اول)

🖊به کوشش و ترجمه میثم مهدیار و سیروس ذولفقاری

💼 خرید اینترنتی کتاب:
🌐https://www.sooremehr.ir/fa/book/3304

#پژوهشکده_فرهنگ_و_هنر_اسلامی
#باشگاه_هنر_و_انديشه
#انتشارات_سوره_مهر

ID: @RCICA
🌐 RCICA.ir

📚اثر جدید پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی به بازار نشر آمد:

📕"پاره های انسان شناسی جنگ و شهادت"
(مجموعه مقالات، جلد اول)

🔻معرفی:
🔸در این کتاب هشت مقاله ترجمه و یک تألیف در کنار هم قرار گرفته‌اند. وجه مشترک این مقالات علاوه بر قلمرو آنان، یعنی مقوله جنگ و مفهوم شهادت در ایران، روش آن‏هاست. عمده این مقالات ذیل روش نشانه‌شناسی و زیبایی‌شناسی انتقادی قرار می‌گیرند و در برخی از مقالات نویسندگان تلاش کرده‌اند رویکردی پدیدار‏شناسانه در فهم مقوله دفاع مقدس/ جنگ هشت‌ساله ایران از طریق تحلیل بازنمایی آن در ادبیات، هنرهای تجسمی و نیز فرهنگ و هنر عامه اتخاذ کنند.

🔸در مقاله اول، «شهادت در فرهنگ سیاسی ایرانیان»، پیشینه مفهوم شهادت در ادبیات کلاسیک و معاصر و دیدگاه روشن‌فکران معاصر ایرانی بررسی شده است.

🔸مقاله دوم، «‏خاطرات رستگاری‌بخش: پرتره‌‌نگاری در مراسم یادبود»، به بررسی پیشینه پرتره‌نگاری در سنت شیعی و تداوم آن در دفاع مقدس پرداخته است.

🔸«‏هنر دیواری در ایران پس از انقلاب» عنوان مقالة سوم این مجموعه است که در آن سنت دیوارنگاری در ایران بعد از انقلاب و تطورات و نسبت آن با قدرت با بررسی نمونه‌هایی از آن در شهر تهران از سوی نویسنده تحلیل شده‌است.

🔸در مقاله‌ چهارم، «‏پوسترهای ایرانی دربارۀ جنگ ایران و عراق»، نیز سه پوستر از مجموعه پوسترهایی که در زمانه جنگ از سوی هنرمندان ایرانی تهیه شده‌اند از طریق نوعی نشانه‌شناسی و زیبایی‌شناسی انتقادی بررسی شده‌اند.

🔸مانند سه مقاله قبلی، «‏مطالعات تمثیل‌شناسی بر روی پیکر شهدا» شش پوستر از پوسترهای انقلاب و دفاع مقدس را که مربوط به قبل، حین و بعد از انقلاب بوده‏ به صورت تطبیقی تحلیل و بررسی کرده است.

🔸در مقاله ششم، «‏نقاشی‌های مربوط به جنگ و سفر زیارتی در ایران»، نقاشی‌‏های دیواری ناصر پلنگی در مسجد جامع خرمشهر، که از مناطق زیارتی کاروان‌های راهیان نور در ایران است، به صورت تطبیقی با نقاشی‌های دهة بیست در آلمان پس از جنگ جهانی اول بررسی شده است.

🔸مقاله «‏تفاوت‌ها در نحوه نمایش تصاویر شهدا در فضاهای خصوصی و عمومی جنوب تهران» به بررسی تطبیقی دیوارنگار‌ه‌‏ها و بیلبوردهای منطقه علی‏آباد (خزانه) در جنوب تهران با آلبوم‌های خصوصی و فضاهای خانوادگی خانواده شهدا پرداخته است.

🔸مقاله هشتم تلخیصی از کتاب نفیس ‏راز جعبه آیینه است که در آن نویسنده با رویکردی انسان‌شناختی و با روش نشانه‌‏شناسانه به بررسی جعبه آیینه‌های مزار شهدا در جامعه ایرانی پرداخته است. در مقاله آخر، «موزۀ شهدا در تهران، تجسم خاطرات در ایران پس از انقلاب»، نیز کارکردهای فرهنگی و اجتماعی موزه شهدا و تفاوت‌های آن با مفهوم مألوف موزه مدرن بررسی شده است.

🖊به کوشش و ترجمه میثم مهدیار و سیروس ذولفقاری

💼 خرید اینترنتی کتاب:
https://www.sooremehr.ir/fa/book/3304

#پژوهشکده_فرهنگ_و_هنر_اسلامی
#باشگاه_هنر_و_انديشه
#انتشارات_سوره_مهر

ID: @RCICA
🌐 RCICA.ir


.
https://t.me/RCICA/578

♦️چرا نظام اعتماد به نفس لازم برای دفاع از اعدام های ۶۷ را ندارد؟

میثم مهدیار @Hermes_ir

🔸ماجرای #‏اعدام_های_۶۷ از نقاط پیچیده در تاریخ انقلاب که نظام به علت فقدان اعتماد به نفس لازم توان دفاع از خودش را ندارد. در واقع در غیاب روایت حاکمیتی روایت اپوزسیونی این پیچیدگی را به روایت ساده انگارانه ای تقلیل می دهد.
دست نوشته های شهید ‎#جهان_آرا و نظرش درباره اعدام برادرش (حسن) نشان می دهد کسانی که سال ۶۷ اعدام شدند از ابتدا مستحق اعدام بوده اند.

🔸بر اساس دستنوشته های جهان ارا در ‌‎کتاب "جهان آرا جستارهایی از زندگی و خاطرات شهید محمد علی جهان آرا " تالیف علی اکبری مزد آبادی انتشارات یازهرا ، برادرش حسن جاسوس جنگی بوده و برای منافقین اطلاعات نظامی رزمندگان ایرانی را جمع اوری می کرده و از نظر شهید جهان ارا جرم برادرش حتی از صدام هم بدتر بوده و مستحق اعدام.

🔸‏منتهی نظام برای تواب سازی از #تروریست های زندانی شده در سالهای ۵۹ تا ۶۱ (که دستشان به خون ۱۷هزار نفر از مردم این سرزمین آلوده بود) و بازگرداندنشان به جامعه و خانواده تلاش می کرده.

اما این تلاشها با شورش و قتل و غارت توسط این زندانیان همزمان با عملیات #فروغ_جاویدان منافقین (که می خواستند سه روزه تهران را فتح کنند اما در تنگه مرصاد توسط صیاد شیرازی و یارانش به هلاکت رسیدند) شکست خورد. بعد از عملیات مرصاد نظام با تشکیل دادگاه های نظامی این زندانیان تروریست را به سزای اعمالشان رساند. اما در سالهای اخیر بسیار کسانی از مرحوم منتظری گرفته تا اکتیویست هایی مثل #ژیلا_بنی_یعقوب همزمان با منافقین تلاش کرده اند با روایت های مغشوش از خانواده شهید جهان آرا و با برانگیختن احساسات عوام به این سفیدنمایی از تروریست ها دامن بزنند.

https://www.instagram.com/p/CAiQ0kmpFLx/?igshid=1hz9rvh17unor

https://t.me/Hermes_ir/2472

‌‎کتاب "جهان آرا 🔻
جستارهایی از زندگی و خاطرات شهید سید محمد علی جهان آرا "
تالیف علی اکبری مزد آبادی
انتشارات یازهرا

✅ روایت یاری؛ تلاشی برای بازشناسی ابعاد و سازوکارهای یاریگری عمومی در برابر بیماری کرونا#

❇️ سلسله وبینارهای #روایت_یاری، بخشی از برنامه‌ی پژوهشی‌ای که تلاش می‌کند به بازشناسی ابعاد و سازوکارهای یاریگری عمومی در برابر بیماری کرونا بپردازد. نخستین وبینار با حضور اندیشوران ارجمند دکتر کلانتری، دکتر جعفری، دکتر مهدیار و حجت‌الاسلام جعفری برگزار می‌گردد.

✅ زمان: دوشنبه ۱۸ خرداد ساعت۱۶;

✅ مکان: از طریق لینک ذیل;
http://croom.ir/b/ypx-ew7-xmt

@Bagherololum

اباذری و لزوم مراقبت از کاسبکاران سیاسی

میثم مهدیار

در یکی دو دهه گذشته دکتر یوسفعلی اباذری از مدرسان کتابخوان و تاثیرگذار در حوزه عمومی روشنفکری و تا حدی آکادمیک علوم اجتماعی در ایران بوده است. واکنش‌های خاص اباذری به موضوعات روز (از نقد موسیقی رپ ایرانی تا هجو جریانات ارتجاعی سلطنت‌طلب و...) در رسانه‌های اجتماعی بازتاب‌های بسیاری داشته است؛ به خصوص در سالیان اخیر گفت‌وگوها و مناظره‌های اباذری در گفت‌وگو با اقتصاددانان ایرانی طرفدار بازار آزاد در رسانه‌ها جریان‌ساز بوده و وی توانسته خود را به‌عنوان مهم‌ترین «روشنفکر» منتقد نئولیبرالیسم در ایران معرفی کند.


البته اباذری همان توفیقی که در حوزه عمومی روشنفکری داشته را نتوانسته در آکادمی هم دنبال کند و از ایشان جز تالیفی (خرد جامعه‌شناسی) که خود خواهان حذف آن از رزومه‌اش است، یک کتاب ترجمه (از گیدنز درباره دورکم) و چند مقاله ترجمه در نشریه ارغنون، پژوهش و تالیف علمی شاخصی منتشر نشده است؛ البته از حق نیز نباید گذشت که در سال‌های اخیر پایان‌نامه‌های خوبی را راهنمایی کرده است. اباذری حتی یک پروژه پژوهشی بی‌نتیجه تاکنون در نقد نئولیبرالیسم ایرانی دارد؛ پروژه‌ای که کارفرمای آن همکارش در گروه جامعه‌شناسی دانشگاه تهران یعنی محمدرضا جوادی‌یگانه (رییس سابق پژوهشگاه فرهنگ و هنر و ارتباطات) بود و بعد از گذشت دو سال از اتمام پروژه هنوز نتایج مکتوب آن منتشر نشده است؛ البته سال 97 نشستی با مدیریت اباذری برگزار شد و همکاران و شاگردان اباذری در آن پروژه به تشریح شفاهی دستاوردهای آن پروژه پرداختند که البته بیشتر کلی‌گویی‌های تکراری و متعارف درباره بازاری‌شدن فوتبال و سینما و تلویزیون و... بود و نکته بدیعی نداشت و تاکنون انتظار مخاطبان برای بهره‌برداری از نتایج و دستاوردهای مکتوب آن پروژه بی‌نتیجه بوده است (خوب است هم مدیر وقت پژوهشگاه (آقای جوادی‌یگانه) و هم خود اباذری و همکارانش درباره سرانجام آن پروژه شفاف‌سازی کنند)

نگارنده اگرچه با برخی مواضع سیاسی و رفتارهای اباذری به خصوص سکوت تاییدآمیز او درباره 
فعل و انفعالات مدیر سابق گروه جامعه‌شناسی و نیز رییس جوان دانشکده و پروژه‌بازی‌های رانتی برخی همکارانش در گروه جامعه‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه زاویه‌دار است و نیز منتقد بی‌توجهی امثال اباذری به بومِ تاریخیِ فرهنگی، ادبی و زیستی ایران (به تبع فضای غالب ترجمه‌زده دانشگاه و علوم انسانی و به‌طور خاص علوم اجتماعی در ایران) بوده است اما سرمایه فرهنگی، نمادین یا اجتماعی او در حوزه عمومی روشنفکری را کتمان نمی‌کند و خود را به دلیل نکاتی که از او فراگرفته است، شاگرد اباذری می‌داند. همچنین نگارنده با برخی واژه‌های استفاده‌شده در گزارش قبلی «صبح‌نو» درباره اباذری همراهی ندارد و نفس حضور منتقد نئولیبرالیسم در آمریکا و تدریس یا مطالعه در آنجا را محل اشکال نمی‌بیند؛ چه اینکه اساسا حلقه مکتب انتقادی فرانکفورت در آمریکا شکل گرفته است؛ اما با این همه نسبت به هضم اباذری در هاله «سیاست‌زدگی ناشی از سیاست‌زدایی از نقد نئولیبرالیسم» نگران است و معتقد به اینکه برخی شاگردان سیاست‌زده او مایل به چنین هضمی هستند. بگذارید قدری روشن‌تر بحث کنم...

http://sobhe-no.ir/newspaper/957/11/38903

🔻 @Hermes_ir

⚠️کارگران همچنان مشغول کارند⚠️

▫️◾️ کاردردان ◾️▫️
آسیب شناسی جامعه کارگری ایران

🔸جلسه گفت و گو محور با حضور میثم مهدیار معاون پژوهشی پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی

📅چهارشنبه ۵ آذرماه
🕓 ساعت ۱۸:۰۰

🔗لینک شرکت در جلسه مجازی:

https://www.skyroom.online/ch/majmahezbollah/kardardan

➕همراه ما باشید

- مجمع دانشجویان حزب الله دانشگاه علم و صنعت
- مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاه تهران(آرمان)
- انجمن اسلامی دانشگاه علم و صنعت


☑️ @majmahezbollah

درختهای دهکده، یا:
زنده باد ایران!

ماجرای نوشتاری از دکتر #عبدالحسین_زرین‌کوب درباره جدایی بخشهایی از آذربایجان از ایران و آرزوی دیرین مردم این دیار برای پیوند دوباره با میهن کهن، به بیان استاد دکتر #سید_حسن_شهرستانی
@parvayenaghd

⭕️ نه تنها در توزیع ثروت‌های کشور، نه تنها در اختلاف درآمدها، حتی در تشکیل شوراهای صنفی هم تبعیض داریم. و چه تبعیض بدی است، تبعیض در رساندن صدا به ساختار حاکمیت و تبعیض در تعیین سرنوشت...

◀️ دکتر میثم مهدیار این تبعیض را به خوبی توضیح می‌دهد.

🔹 پزشکان، وکلا، بازرگانان و بسیاری از طبقات برخوردار جامعه تشکل‌های صنفی دارند و تا می‌توانند سیاست‌ها را به نفع خودشان تغییر می‌دهند اما طبقات پایین جامعه که از قضا اکثریت هم هستند اجازه تشکل‌یابی ندارند.

🖇 فیلم کامل این گفتگو که توسط رسانه خوب دسترنج (+) تهیه شده و حدود یکساعت است را می‌توانید در صفحه آپارات دسترنج (+) ببینید.

🎬 @Mostazafin_TV