و در نهایت در روز های سخت آدم هایِ واقعی کنارت هستن.

یه کارایی دارم با زندگیم میکنه که کاش یکی با تیر بزنه بهم متوقّف شم.

برایِ همیشه این موزیک در قلبِ من جا داره.

میشه یه خواهشی کنم؟
توی زندگیتون یه روند خاصی رو نگه دارید توروخدا. تغییر مود‌هاتون طی یه بازه‌ی کوتاه، تفاوت رفتارهاتون توی روزای مختلف، پر کردن یه آدم از احساساتتون و بعد محروم کردنش... اینا آدم رو مشوش میکنه، آزارش میده، وجودش رو پر از ترس می‌کنه، حال خوب رو ازش دریغ می‌کنه.
میشه یکم این رفتار مضحک رو کاهش بدید توی خودتون؟
.

+ چرا اینجوری میکنی؟
_ چون آدما اذیّتم میکنن.
+ سخت نگیر؛ زندگی همینه.
_ تو هم به موقعش بهم آسیب می‌زنی.
+ از کجا معلوم تو آسیب نزنی؟
_ آدمش نیستم.