مجبور بودیم دووم بیاریم. زندگی همین بود.

واقعا الان بزرگترین مسئله‌ام اینه زندگی رو کجای دلم بذارم؟

نه ولی جدی نمیشه فقط غر زد. باید هم غر بزنیم هم تلاش کنیم هم گریه کنیم.

وایسا فردا صبح زود بهت نشون میدم دنیا دست کیه. نمیذارم این زندگی الکی الکی هدر بره.

اگه یک پیشی بودم شاید این همه دغدغه نداشتم و فقط میو میکردم.

سبک موزیکایی که این روزا گوش میدم کاملا نشون میده که تعادل روانی ندارم.

دارم از خستگی میمیرم.

نمیدونم چجوری بهتون ثابت کنم مداد قرمز و قهوه‌ای کشیدم و شهلایی شدم برای خودم.

دلم میخواد از این ویدیو مسیج‌های مسخره بفرستم ولی برای کی؟ تو که نیستی.

مامانم میگه چرا چشمات قرمزه گریه کردی؟ مادر من به این میگن میکاپ غمگین.😭

واقعا دلم میخواد یک هفته ناپدید شم.

از عصبانیت میخوام همه رو بخورم.

بلاتکلیفی واقعا رنجم میده.

باورت نمیشه چقدر از دست خودم عصبی و ناراحتم.