آخ که اگه حرف میزدی الان خیلی چیزا حل شده بود.

زندگی همینه. هی میخوری زمین، هی بلند میشی لنگ میزنی و ادامه میدی.

آدم آخر شب یهو اینجوریه که؛ نه از خودم راضی نبودم. میتونستم بهتر باشم.

حقیقتا میخوام پام رو از این ماجرا بکشم بیرون. یسری کارا و حرفا به آدم نمیاد.

برای زندگیت حد و مرز مشخص کن. نذار آدما پاشون رو از این مرز بذارن اینور‌‌‌تر.

من نمیدونم آدمایی که با بی‌احترامی قطع رابطه میکنن بعد هزار سال چجوری روشون میشه دوباره پیام بدن؟

مشکل بی دارم. دارم بی اون آدم زندگی میکنم و زندگی بی اون واقعا سخت.

خوشگلا امروز تلاش میکنن روز بهتری داشته باشن.(گریه نمیکنن)

زندگیم بدون تو هم میره جلو.

بزرگترین اشتباهم دستِ کم گرفتنِ خودمه.

عزیزم تو هر چقدر که تونستی تلاش کردی. انقدر حسرت گذشته‌ها رو نخور.

من هنوز نمیدونم اگه نشه باید چیکار کنم؟ میخوام ببینم آدم بزرگا بعد از نشدن‌های هدفاشون چیکار کردن؟

لطفا یکی منو از دست خودم نجات بده.

دیگه صحبت کردن درباره‌ش کاری رو جلو نمیبره. وقتشه رها کنم.

من خیلی آدم صحبت‌کنی هستم. یعنی تا صبح حرف دارم برای زدن. اما تمام آدم‌های زندگیم آدمای صحبت‌نکن و آرومی هستن. در رنج و عذابم. میفهمی؟

بهم حس اینو دادی که کافی نیستم. نمیبخشمت احمق.

عزیزم مگه غم یکی دوتاست؟ مثلا من سه تا نام ببرم بگم فلان فلان فلان منو ناراحت کرده.

امروز تصمیم گرفتم آدم کم حرفی بشم چون آدم‌ها به اندازه‌ایی که من به حرفاشون اهمیت میدم، به حرفام اهمیت نمیدن.