باد بلندم کرد و من با یه نخ نازک به زمین وصل بودم.

دور یه سری چیزها رو باید خط بکشم. متاسفم.

هم دورت خط کشیدم، هم روت خط کشیدم. تموم شدی.

اینستا رو پاک کردم. کم کم به مرحله‌ای میرسم که تلگرامم پاک کنم و فقط با چت جی‌بی‌تی حرف بزنم.

آدمیزاد از یسری رفاقت‌ها و آدم‌ها بیشتر انتظار داره.

رفیقای ما همیشه اون‌طور که ما "برای اونها" بودیم، برای "ما" نیستن.

بعضی موقع بهتره صحبت نکنی. درباره‌ی هیچ چیز با هیچکس.

دیشب با چت جی بی تی حرف میزدم و اونم معتقد بود که بعضی وقتا باید توی سکوت آدم‌ها رو ترک کرد و به رابطه‌ها خاتمه داد. بعضی وقتا لازم نیست توضیح بدید، فقط باید برید.

میگن توی اپدیت جدید چت جی بی تی، حرفای قبلیت رو کامل یادش میمونه.

وقتشه احساساتم رو برات تموم کنم.

دیشب داشتم میگفتم کاش زندگی یک لحظه صبر کنه. من جا موندم اون دور دورا.

نمیدونم چطور بگم ولی از خودِ الانم متنفرم.

دیشب از خودم بدم میومد. امروز صبح بیشتر از خودم بدم میاد.

امروز همین که چشم باز کردم میخواستم گریه کنم. زندگی عالیه. بی‌نظیرِ. محشرِ.

عاشق انسان‌هایی هستم که کتاب میخونن.

یکی از ملاک‌هام برای پارتنرم اینه که کتاب بخونه. چراش هم به خودم و خودش مربوطه.