سخت میگیرم زندگیو.

احساس بدبختی و ناکافی بودن من رو خورد. تمام شدم.

حال و حوصله‌ی آدم‌ها رو ندارم. کاش همه برن به درک.

یک جوری در تمام جملاتم از نقطه و ویرگول استفاده میکنم انگار استاد ادبیاتم و اعصاب هم ندارم.

ضربان قلب من تند میزنه رو پلی کنید و خودتون رو پرت کنید توی دره.

والا دیگه از خودم خجالت کشیدم. انقدر که به خودم قول دادم و انجام ندادم.

خب خوشگلا. کل روز رو اللی تللی کردم حالا وقت اینه تا فردا شب با قهوه زنده بمونم و زیر فشار درس له بشم.

یک موزیک گوش میدم و خودم رو با درس خفه میکنم.

هومان واقعا مورد علاقمه.

منعاشقتوبودمزبونفهم.

خیلی جدی داشتم به این فکر میکردم که چرا رها و سامی لو کات کردن. از جفتشونم خوشم نمیاد.

تا از نزدیک با آدم‌ها ارتباط نداشته باشید، نمیتونید آدم‌ها رو بشناسید. حتی از نزدیک هم نمیتونید. همیشه یه بخشی پنهان میمونه.

از آدم‌هایی که ازت سوالات شخصی میپرسن متنفرم‌. به تو چه؟ واقعا به تو چه؟ پرسیدنش سودی به زندگیت اضافه میکنه یا جلوی یه ضرر رو میگیره؟ فرقی هم نداره با طرف مقابل خیلی اوکی باشید یا نه‌. نباید سوالات شخصی بپرسید.

هیچ مقدار از نگرانی قرار نیست جلوی اشتباه کردن تورو بگیره. تو قراره توی زندگی اشتباه کنی و زمین بخوری. نوع واکنش تو به شکست مسیر آینده‌ات رو مشخص می‌کنه، نه خودِ شکست.

نمیدونستم بابتش گریه کنم یا بخوابم.

سخت‌ترین کار بعد از کار معدن، صبح زود بیدار شدنِ.

روزها سخت میگذرن و ما با همین سختی‌ها ادامه میدیم.