یه ساعت پیش داشتم با شمع رو به روم حرف میزدم.

۴۰۳ خیلی بیخود و مزخرف بود. انگار که اصلا همچین سالی رو زندگی نکردم. از بس که نفهمیدم چیکار کردم.

امروز روز زنِ.🧚🏻‍♀

زن روز نمیخواد. زن عشق و محبت و توجه و پول زیاد میخواد.

زن روز نمیخواد. زن آرامش میخواد.

زود باش پیام بده و روز زن رو بهم تبریک بگو.

من از آشنا شدن، ارتباط و خاطره مشترک داشتن با یسری آدم‌ها اصلا و ابدا پشیمون نیستم، باید اتفاق میفتاد تا چیزی رو که بلد نبودم یاد بگیرم اما در ازاش قلب کوچیکم خیلی شکست و‌ مچاله شد که خب لابد پیش میاد دیگه.

تصمیمم اینه فقط خودم مهم باشم. دیگه کسی رو برای خودم بزرگ نکنم. خاک بر سر آدما.

یاس موزیک داده. یاخدا.

اون که رویاهاشو گم کرد تو بی‌راه‌های ممتد.

زمان ثابت کرد همتونو.

نوشته بود؛ قبلنا خیلی دنبال انگیزه بودم ولی الان دیگه نیستم. اگه قرار باشه سینه خیز برم، میرم. چون مجبورم که برم.

خودتون باشید. غیر خودتون هرچیزی که باشید، شما یک کپی ناقص‌اید.

یهو وسط توضیح دادن و حرف زدن به این نتیجه میرسم خب که چی؟

من فهمیدم اگه من کاری برات انجام میدم نباید انتظار داشته باشم تو هم بعدها در همون شرایط با همون کیفیت؛ اون کار رو برام انجام بدی. تا اینجا اوکیه ولی اگه اصلا کاری نکنی، خب ولت میکنم. بعدها میفهمی کی رو از دست دادی.

آدم توجه میخواد. عشق میخواد. محبت میخواد. حرفای خوب خوب میخواد. تا کی هی خودمو گول بزنم که دوستم داری؟

یه بخشی از من تمام تلاشش رو میکنه که همه چیز رو درست کنه و برای آدم‌ها وقت بذاره و به حرفاشون گوش بده و سعی کنه این قلبی که با کارای اونا هزارتا تیکه شده رو جمع کنه و دوباره سرِپاش کنه ولی یه بخش دیگه از من توانایی این رو داره دوست داشتنی‌ترین و مهم‌ترین آدم‌های زندگیم رو ول کنه و بره. چون دیگه تلاشش رو کرده یا شایدم چون خسته شده از یه نفره تلاش کردن. فقط میخواد ول کنه بره و هیچ چیز هم براش مهم نیست.

آدم‌ها رو خسته نکنید یهو دیدی همونی که یه روز کلی قول و قرار باهات گذاشته بود، ولت میکنه میره.