واقعا درسته که میگن هرکی بیشتر میخنده، بیشتر غمگینه. بیشتر بدبخته. بعدا تو تنهاییش بیشتر گریه میکنه.

ولی خلاصه‌ی زندگی همینه. همینه که هست. تو فقط میتونی خودت رو تغییر بدی؛ نه بقیه‌ی چیزارو.

اگه باهات از دردام حرف زدم بدون خیلی محرمی. خیلی بهم نزدیکی. خیلی بهت اعتماد دارم. خیلی تو قلبم جا داری.

من از دستت ندادم فقط یه مرحله میرم بالاتر.

میخوام خودم رو از این منِ زشت که زندگیم رو به گند کشیده نجات بدم.

اصلا برام مهم نیست آدم‌ها درباره‌ام چه فکری میکنن. مهم منم که حس خوبی داشته باشم.

جون بکنید. تنها راهش همینه.

انجام دادن بعضی کارها فقط برای اینه که یسری چیزارو به خودت ثابت کنی.

من نمیتونم اون اشتباه رو تکرار کنم چون درسش رو گرفتم. تجربه شده و وقتشه که دیگه تکرار نشه.

آدم بعضی وقتا باید ول کن بره. همین ول کردن نجاتش میده.

متاسفانه هر کسی که احساس میکنی آدم خوبیه، آدم خوبی نیست. گاهی تو فقط احساس میکنی.

اشکال نداره. عزیزم اشکال نداره. از اینجا به بعد هر چقدر که در توانت هست انجامش بده. جبرانش کن. تو میتونی.

راه دیگه‌ایی نیست. این راهی هم که هست سخته. پس همینه که هست. کاریش نمیشه کرد.

«شاید اونم‌ داره مثل‌‌من ازشب تاریک عبور میکنه»

بعضی چیزها و آدم‌ها شاید هیچوقت برای تو نباشن. نتونی توی زندگیت نگهشون داری یا حتی به دستشون بیاری. سرنوشت عزیزم. سرنوشتشون با تو رقم نخورده.

هیچکس همیشه قوی نیست.

مسخره بازی تنها سلاح من در برابر غم و اندوه و ناامیدی و فشار روانی در حد خودکشیِ.

آدم بعضی وقتا ناراحت میخوابه. یعنی انقدر خسته‌ست که حتی تلاش نمیکنه در مورد اون موضوع فکر کنه یا حلش کنه. ترجیح میده ناراحت بخوابه و صبح ناراحت بیدار بشه. حتی ممکنه این ناراحتی رو چندین و چند سال به دوش بکشه چون خسته‌ست. هیچکسم روحش از این قضیه با خبر نشه. من یه شب ناراحت خوابیدم.