بچه‌ها احساس میکنم ارزشش رو دارم. ارزشش رو دارم که چیزهای خوب توی زندگیم باشن و خوشحال و شاد باشم. آدم خوبی‌ام و لیاقت همه‌ی حس‌های خوب رو دارم و چرا تلاش نکنم بابتش؟ چرا آدمای مزخرف رو حذف نکنم؟ چرا که نه؟

دلم نمیخواد نصفه بیشترِ زندگیم رو توی غم سر کنم.

سلام کردن خیلی مهمه. نمیشه همینجوری بدونِ هیچی که بیای حرفتو بزنی. شعورت کجا رفته پس؟

صبح خواب موندن یعنی سلام به یه روز مزخرف.

میخوام چندتا کار خفن و جدید انجام بدم. کمتر از یه ماه به عید مونده و من کل سال رو گند زدم ولی چون اسفند ماه منه پس دلم میخواد این ماه رو بترکونم.

یا میترکونم یا خودم میترکم.

اصلا آمادگیش رو ندارم امروز یکشنبه باشه. برگردیم به دیروز لطفا.

به جمله خوندم نوشته بود؛ اگه روز میتونه تموم شه و یه روز جدید شروع بشه پس تو هم لایق این هستی که از اول شروع کنی.

خدایا لطفا این رفیق خوبم رو تا ابد برام تو زندگیم نگه دار.🕯🕯🕯

نمیدونم شاید به قول تو، تنها راه نجاتم اینه که فرار کنم برم یه جای دور. دور از اینجا و این آدما.

واقعا درسته که میگن هرکی بیشتر میخنده، بیشتر غمگینه. بیشتر بدبخته. بعدا تو تنهاییش بیشتر گریه میکنه.

ولی خلاصه‌ی زندگی همینه. همینه که هست. تو فقط میتونی خودت رو تغییر بدی؛ نه بقیه‌ی چیزارو.

اگه باهات از دردام حرف زدم بدون خیلی محرمی. خیلی بهم نزدیکی. خیلی بهت اعتماد دارم. خیلی تو قلبم جا داری.

من از دستت ندادم فقط یه مرحله میرم بالاتر.

میخوام خودم رو از این منِ زشت که زندگیم رو به گند کشیده نجات بدم.

اصلا برام مهم نیست آدم‌ها درباره‌ام چه فکری میکنن. مهم منم که حس خوبی داشته باشم.

جون بکنید. تنها راهش همینه.

انجام دادن بعضی کارها فقط برای اینه که یسری چیزارو به خودت ثابت کنی.

من نمیتونم اون اشتباه رو تکرار کنم چون درسش رو گرفتم. تجربه شده و وقتشه که دیگه تکرار نشه.