به خودت برگرد. از هر راهی که میتونی.

من از صبح داشتم جون میکندم و الان رسیدم خونه. دیدم چنل‌های مورد علاقه‌ام یک پست از اینجا فوروارد کردن و من اینجوری بودم که✨✨✨.

اینکه گفتم ناراحت نشدم به این معنی نیست که بهم آسیب نزدی.

عزیزم متاسفم که به اندازه‌ی کافی لیاقت نداشتی. تقصیر خودت بود.

دسته گل لیلیوم میخوام.

دیگه حرفاتو به کسی جز خودت نتونی بگی هم اتفاق افتاد برام. مرحله‌ی عجیبیه.

به خودت بیا، از هر راهی که میتونی.

خودت رو ببخش، از هر راهی که میتونی.

آدمای سمی و تاکسیک زندگیتون همیشه برمیگردن.

راستش اعصاب و روانم دیگه یاری نمیکنه قهر کنم یا ببخشم یا بحث کنم. فقط دارم حذف میکنم.

من تایپم آدمیه که احترام و عشق و شادی رو یکجا بهم بده.

هرچقدر بزرگتر میشم بیشتر میفهمم که نجات‌دهنده‌ی واقعی فقط خودمم. بقیه گذری یه دستی بهت میرسونن. موندگار نیستن که نجاتت بدن.

ولی من همیشه خودم نور شدم تو تاریکی.

با بعضیا واقعا چایی میچسبه. چای و حرف، حرف تا ابد.

از آدمای موذی واقعا بدم میاد. کافیه بفهمم موذی بازی در میاری تا برای همیشه قطع رابطه کنیم.

دیگه ذوقش رو ندارم. تموم شد.

ناراحتم از اینکه هزارتا آدم مزخرف به چشمت میان اما من نه. منی که میدونی حسم بهت واقعیه. شایدم نمیدونی. نمیدونم شایدم چون مزخرف نیستم به چشمت نمیام.

تو ارزش اینو داری با کسی باشی که برای تو احترام قائل باشه و واقعا دوستت داشته باشه و علاقه‌اش بهت واقعی باشه.

دوران مودی بودن تو روابط عاطفی خیلی وقته تموم شده. آدما میرن دنبال کسایی که بهشون عشق و علاقه و احترام میدن.