کسایی که صبح زود بیدار میشن بتمنن. (خودم)

شونه‌ی راستم رو رسما دارم از دست میدم. یه جوری تیر میکشه انگار واقعا تیر خوردم. شاید از خون ریزی زیاد بیهوش شم و به یه خواب عمیق برم.

زندگی واقعا سخت. ببین وحشتناک سخت. خیلی زیاد سخت. یجوری سخت که حتی باور نمیکنی اینقدر سخت.

اینو پیام رو کسایی فوروارد کنند که هزارتا تیکه شدن ولی دارن دووم میارن.

فهمیدم باید انرژی‌ و وقتی که برای دیگران میذارم برای خودم بذارم. حداقل اگه هدرشون هم بدم، غصه‌اش رو نمیخورم که برای آدمای بی‌لیاقت خرجشون کردم.

شاید باورتون نشه ولی همه‌ی خوشگلا سینگلن.

سلامتی واقعا مهمه ولی بی‌پولی هم بد دردیه آخه.

اصلا در شرایطی نیستم آدم‌ها ازم توضیح بخوان. هر کار دلم بخواد میکنم و به تو هم هیچ ربطی نداره.

نوشته بود اگه میخوای شبیهش نشی به نصیحتاش گوش نده.

سلام. صبح زود بیدار شدم که بیشتر زندگی کنم.

امروز زود از زیر پتو پریدم بیرون چون هرچی بیشتر کشش میدادم عین چسب دوقلو میچسبیدیم بهم و خواب مارو بغل میکرد.

هر چی ادا و قیافه‌گرفتنه واسه زشتاست. وگرنه ما خوشگلا خیلی خودمونی هستیم.

یعنی فقط با من نمیشد.

آدم این موزیک رو گوش میده غصه‌اش میگیره.

خیلی دیر شد. از خودم بابت این دیر بودن معذرت میخوام.

خدایا نیاز دارم یکی از آرزوهام برآورده بشه. دارم له میشم دیگه.

کاش یکی واقعا خوشحالم میکرد. یکی میدونست چی منو خوشحالم میکرد و اون کار رو برام انجام میداد تا خوشحال شم و خوشحالیم رو ببینه وبی متاسفانه توی کل زندگیم برای هیچکس انقدر مهم نبودم.

استعداد‌های نهفته‌ام داره رو میشه.

خودم رو کشیدم. خود‌ِ این روزهام رو.