داشتم به این فکر میکردم که چرا توی این سن هیچ دستاوردی ندارم. نه تنها هیچ دستاوردی ندارم بلکه پول هم ندارم. انگار هیچی ندارم اصلا. وا.

از فردا باید همه چیز رو درست کنم. خیلی خاک بر سر شدم.

اگه فردا صبح زود بیدار شم و بعدش بخوابم، خودم رو دار میزنم.

از وقتی اون پستای ۹ تایی عکس و ویدیو رو نمیذارم، چنلم انگار بی‌روح شده نه؟

جنگل سوخته هم اگر باشی، دوباره جوونه می‌زنی، دوباره سبز می‌شی.

توی کاری که بهتون مربوط نیست دخالت نکنید.

واقعا باید بقیه بهتون یاد بدن که یسری سوالا رو نباید پرسید؟

دیگه نمیتونم با آدما همدلی کنم و درکشون کنم. آخه کی منو درک کرده که من بخوام تو رو درک کنم؟

اون موقع که گرسنه‌ام نیست هزارتا خوراکی هست. الان که دارم از گرسنگی میمیرم، سنگم نیست بخورم.

آدمیزاد ده بار از یه چیزی ناراحت میشه و در موردش حرف میزنه چون واسش مهمه، ولی یهو دفعه یازدهم ميبينه دیگه ناراحت نمیشه چون دیگه حسی نداره و واسش مهم نیست.

وای خدایا. چرا شب، قبل از خواب یجوری بهم استرس میدی که نمیتونم بخوابم و صبح روز بعدش یجوری خوابم که انگار هیچ چیز توی این دنیا برام مهم نیست؟ جدی چرا؟

درس بخونید. آب زیاد بخورید. برای زندگیتون برنامه داشته باشید. از آدمای سمی دوری کنید.