چندتا ویدیو که گذاشتم رو حتما ببینید.

اصلا به درک.

واقعا به درک که نشد. چیکار کنم نشده دیگه.

رقص واقعا من رو نجات میده. در بدترین شرایط به رقص پناه میبرم. نجات‌دهنده‌ی این روزها فقط رقص.

اگه به اون مسئله فکر نمیکردم، گریه نمیکردم، بغض نمیکردم، خودم رو سرزنش نمیکردم و توی دستشویی با آیینه حرف نمیزدم، مطمئنم نمیتونستم ازش گذر کنم. باید درد و رنجش رو تحمل کنم و دنبال راه خل بگردم تا بتونم خودم رو نجات بدم.

در موردش همه چیز رو رها میکنم.(گند میزنم به زندگیم.)

بچه‌ها یه ویدیو دیدم. بنظرم همه باید ببینن. واقعیت تلخ و دلگرم کننده‌ای بود برای من.

بد بودن کاری نداره که، خیلی هم راحته. خوب بودنه که سخته، کلی تلاش می‌خواد، کلی انرژی می‌خواد.

ذهنم پر از ایده‌ست ولی کو کسی که انجامش بده؟ کو اون شور و شوق واسه رسیدن بهش؟