من از دلتنگی تیکه تیکه شم هم پیام نمیدم. تازه اگه یه روزی اونم پیام بده به روی خودم نمیارم دلم تنگ شده.
انقدر ارتباط برقرار کردنم توی چت ضعیفه که نمیدونم چجوری ثابت کنم اخلاقم توی واقعیت خوبه.
بعضی چیزها شاید به نظر شما خیلی بیاهمیت باشه ولی یسری از آدمها رو ناراحت میکنه. اونا چیزی نمیگن ولی تا ابد اون ناراحتی توی دلشون میمونه.
نمیدونم چرا همینکه تصمیم میگیرم یه نفر رو فراموش کنم تا مدتها خوابش رو میبینم و ول کنم نیست که نیست.
از آدمهای آدامس خوشم نمیاد. چیه هی پیله میکنی هی پیام میدی. میبینی جوابت رو نمیدم ول کن دیگه آدمیزاد.
حالا اگه من آدم آدامس کسی باشم چی؟ دلم میخواد اون روزی که این اتفاق بیفته با ماشین بیفتم توی دره.
دلم نمیخواست این موضوع برام تجربه بشه. نیازی نداشتم تجربه بشه. اشتباه کردم و از دست خودم عصبانیم.
من واقعا نیاز داشتم یکی دستم رو بگیره، بلندم کنه و خاک زانوهام رو بتکونه تا دوباره سرِ پا بشم. کلی منتظرم موندم ولی هیچکس نیومد. فقط خودمم. خودم به تنهایی باید دستِ خودم رو بگیره و نجاتم بده.
جدی فکرشم نمیکردم آدمها انقدر دروغگو باشن. بابا من باهات صادق بودم. هرچی گفتم از ته دلم بود. چرا اینجوری کردی با من؟