توی سخت‌ترین و دردناک‌ترین برهه‌ی زندگیم نبودی. دیگه نمیبخشمت.

تصمیم گرفتم راجع به تصمیماتم با کسی صحبت نکنم. وقتی درباره‌شون حرف میزنم، همه‌چیز بهم میخوره.

انقدر از خونه خسته‌ام که دوست دارم یه روز برم بیرون و دیگه هیچوقت برنگردم.

تو گند‌ترین روزام دارم تلاش میکنم که قوی بمونم و ادامه بدم. سخت‌ترین کار دنیا رو دوشمه.

دیگه باید یکیو استخدام کنم فقط برای این که هی ازش بپرسم، تو اگه من بودی چیکار میکردی؟

این دفعه اگه ناراحت شدم میگم که ناراحت شدم و این کارت اصلا بهم حس خوبی نمیده.

به یه جایی رسیدم هم‌زمان هم گریه میکنم، هم کارامو میکنم.

دارم نمیتونم. دارم نمیتونم تصمیم بگیرم. متوجه هستید؟

عروسک جون نگام کن چشام برقی نداره.

کاش کسی اینجا منو نمیشناخت، دوستامم اینجا نبودن، بعد یک دل سیر حرف میزدم از نگفته‌های زندگیم.

شما تاحالا به این فکر کردین ممکنه کسی دل تنگه شما باشه؟ یا به شما فکر کنه؟

من احساس میکنم هیچکس رو ندارم که دلش برام تنگ بشه یا گاهی بیام توی ذهنش.