امشب انقدر با هاپو کوچولو بازی کردم که دلم تنگ میشه وقتی چند روز قرار نیست ببینمش.

تو عمرم اینقدر سردرگم و خاک تو سر نبودم

زن دووم بیار. قول میدم همه چیز درست میشه.

توی سخت‌ترین و دردناک‌ترین برهه‌ی زندگیم نبودی. دیگه نمیبخشمت.

تصمیم گرفتم راجع به تصمیماتم با کسی صحبت نکنم. وقتی درباره‌شون حرف میزنم، همه‌چیز بهم میخوره.

انقدر از خونه خسته‌ام که دوست دارم یه روز برم بیرون و دیگه هیچوقت برنگردم.

تو گند‌ترین روزام دارم تلاش میکنم که قوی بمونم و ادامه بدم. سخت‌ترین کار دنیا رو دوشمه.

دیگه باید یکیو استخدام کنم فقط برای این که هی ازش بپرسم، تو اگه من بودی چیکار میکردی؟

این دفعه اگه ناراحت شدم میگم که ناراحت شدم و این کارت اصلا بهم حس خوبی نمیده.

به یه جایی رسیدم هم‌زمان هم گریه میکنم، هم کارامو میکنم.

دارم نمیتونم. دارم نمیتونم تصمیم بگیرم. متوجه هستید؟