عزیزم دووم بیار. خوب میشه زخم و کبودیات.

یکم دیگه شرایطم اینطوری باشه، کله‌ام رو میکوبم تو دیوار.

چرا اولین تصمیمم برای رفع هر مشکلی حذف خودمه؟ چون خودم‌و سرچشمه‌ی همه‌ی مشکلات و بدی‌ها می‌بینم. انگار که با نبودنم، دنیا جای بهتری می‌شه؛ خیلی بهتر.

شبیه هاتسوکو توی سریال اوشینم.

به اصرار مامانم هم ظهر و هم شب، کل خانواده دارن اوشین میبینن. الان از بابامم بپرسید هاتسوکو کیه، قشنگ براتون توضیح میده.

هاتسوکو واقعا از همشون خوشگل‌تر و نازتر بود. خیلی‌ام مهربون و دلسوز بود.

وقتی میپرسی چخبر و من میگم هیچی یعنی واقعا هیچی. من توی زندگیم هیچ خبری ندارم.

شایدم نتونم همه چیز رو درست کنم ولی حداقل سعی‌ام رو میکنم.

پلن هرروز، کارِ امروز رو به فردا ننداختنه.

نمیتونی جای هر آدمی که رفته یکی مثل اونو بذاری که. یهو میبینی بهش آسیب زدی و ترکت کرده، هیچکسم بهتر از اون وجود نداره.

متنفرم از اینکه به طرف میگی فلان رفتارت یا حرفت، اون روز منو ناراحت کرد. بعد طرف میگه من یادم نمیاد اصلا همچین کاری کرده باشم... مریضی؟ آلزایمر داری؟ یا کوچه‌ی علی چپ جای قشنگیه؟

پارسال این موقع داشتم کاری رو انجام میدادم که الانم مجبورم دوباره همون کارو انجام بدم.