امروز غمگینم و هیچ چیز برای ارائه ندارم. همین که زنده‌ام به نظرم کفایت میکنه.

شمارمو داری که زنگ بزن بهم، با من یکی تعارفی نباش.

من بلد نبودم چی باید بگم ولی دلم میخواست باهات حرف بزنم.

به جزییات اهمیت دادن، عذابه.

جدی آدمایی که بلدن اهمیت ندن و راحت بگذرن، بُرد کردن.

من خیلی برای روابطم تلاش میکنم و خیلی درک میکنم ولی دیدین یه چیزی بیش از اندازه باشه آدم زده میشه؟ الان از بیش از اندازه تلاش کردن و درک کردن بقیه، خسته شدم و دیگه خیلی راحت از همه چیز میگذرم.

انقدر که به خودم سخت میگیرم تا حالا به کسی سخت نگرفتم.

منِ عزیزم، حق داری گاهی اوقات اشتباه کنی. به خودت این حق رو بده و انقدر خودت رو سرزنش نکن. با همین اشتباه‌های ریز و درشت، خودت رو میسازی. قول میدم روز به روز بهتر بشی‌. انقدر خوب بشی که این روزای بدت رو فراموش کنی.