خواب هم عجیبه، موقعیت‌هایی که آرزو داشتم تو واقعیت تجربه کنم با احساس کامل و به‌یادموندنی تو خواب تجربه کردم.

آدما چیزی رو که نمی‌تونن داشته باشن یا نمی‌تونن درک کنن، مسخره میکنن.

وقتی چنل‌هایی که دارم رو میخونم، میبینم عه چقدر من. عه همون حرفی که تو ذهنم بود.

یسری آدما واقعا انگیزه‌ان. یعنی شما داری تو اوج ناامیدی، دست و پا میزنی که خودتو نجات بدی؛ یهو زندگی یه انسان کاملا رندوم رو میبینی و سرشار از امید میشی و دلت میخواد تمام توانت رو بذاری وسط و هرکاری میتونی انجام بدی تا به چیزی که میخوای برسی.

من از امروز میخوام درس بخونم. اگه کسی خواست باهم درس بخونیم؛

نمیدونم چرا انگار شهریور تموم شده و داریم میریم مهر ولی هنوز مرداد تموم نشده.

بی‌صبرانه منتظر لباس‌های گرم و نرم هستم.

هیهات!

امیدِ توی دلم هیچوقت نمیمیره.

خودم رو نجات دادم و منتظر هیچ نجات‌دهنده‌ای نموندم.