ادا نیستم. ادای چیزی که نیستم رو در نمیارم. اگه ناراحتم خب ناراحتم. اگه حالم خوبه یعنی واقعا حالم خوبه. اینجا، توی وجودم هیچ چیز دروغینی وجود نداره.

عزیزان یاد بگیرید اگه شما بابت چیزی ناراحت میشید و طرف مقابلتون ازتون دلجویی میکنه این نشونه‌ی شعور طرف مقابلتونه. ممکنه به همون اندازه که شما ناراحت شدید، طرفتونم ناراحت شده باشه ولی ترجیح داده با همون ناراحتی از شما دلجویی کنه. حالا شما یکم شعور به خرج بدید و خودتون رو دست بالا نگیرید. پیش خودتون بگید شاید منم کاری کردم که طرفم حتی به روم نیورده. یکم بقیه جوانب رو هم بسنجید بد نیست بخدا.

تو برای دوست من بودن زیادی زندگی آسونی داشتی عزیزم.

خوابم که نمیبره حداقل پاشم به زندگیم برسم.

کاش روزا ۴۸ ساعت بود. این همه کار ریخته سرم و فقط ۲۴ ساعت تایم دارم؟

اکثراً شما خودتون تصمیم میگیرید آدما باهاتون چطور رفتار کنن.

من خیلی وقته نیستم. اصلا منو مقصر بدون. همه‌ی تقصیرا رو بنداز گردن من. من که نیستم. یعنی هستم ولی خیلی وقته رفتم و ترکت کردم. تو هم خیلی وقته نفهمیدی من از پیشت رفتم.

یادمه اون سال که زلزله اومد من شیء مهمی نداشتم که با خودم ببرم. فقط مداد و دفترم بود. بعد این همه سال، هنوزم همون مداد و دفتر برام ارزشمندترین شیء هستن.

من گم نشده بودم. من فقط توهم گم شدن رو داشتم. معلوم بود هدفم چیه. معلوم بود آینده‌ام رو چجوری میخوام. من فقط درگیر شدم؛ درگیرِ آدمای اشتباه و کارای اشتباه. الان که همه چیز برام شفاف و روشن شده دیگه دلم نمیخواد درگیرِ جیزای اشتباه باشم. میخوام برای چیزی که توی ذهنمه تلاش کنم و وقت بذارم. میخوام از تمام پتانسیلی که دارم نهایت استفاده رو ببرم.

شخصیت داشتن خیلی مهمه.(شاید بعد از چهره) شما جذب شخصیت و رفتار طرف مقابلتون میشین و اگه شخصیت مناسب و درستی داشته باشه حتی اگه چهره‌اش هم به دل نشینه بازم شما اون آدم رو یه انسان نازنازی و خوش برخورد میبینید و انگار ته دلتون جا باز کرده.