چرا همیشه آدما منتظر حرکت از سمته منن؟ بابا خودتو تکون بده واسه رابطهات یه کاری کن. هی از من انتظار داری همه چی رو مثل روز اولش کنم. من یهو رد میدم قید همهچی رو میزنما.
کاش من از اون آدمایی بشم که هیچوقت دست از تلاش نمیکشن. از اون آدمایی بشم که همیشه دارن برای هدفشون تلاش میکنن و چیزی کم نمیذارن. کاش آدمی بشم که خیلی خیلی زیاد تلاش میکنه تا به چیزی که میخواد برسه.
نه عزیزم. دیگه نمیتونم کوتاه بیام. دیگه نمیتونم بگم اشکال نداره حالا. دیگه نمیتونم ناراحتیم رو پنهون کنم. از این به بعد ناراحتم کردی نه قرار بلاکت کنم، نه باهات بد حرف بزنم نه حتی قهر کنم فقط ارتباطم رو باهات قطع میکنم. مگه قرار چقدر زندگی کنم که نصفش رو به ناراحتی بابت رفتارای مزخرف تو بگذرونم؟
استرس و اضطرابی که این روزا داره بهم وارد میشه انقدر زیاده که ممکنه یهو بشینم وسط خیابون گریه کنم.
یادت نره چقدر جون کندی تا از یسری مشکلات و مسائل بگذری. یادت نره چقدر بعضی از درسای زندگی برات سخت بود ولی تلاش کردی که باهاشون کنار بیای و یادشون بگیری. با یه اشتباه تکراری، برنگرد به اون گذشتههای تلخ.