شبیه موش بود😭

تخیل نجات دهندست.

من مثل بقیه نیستم
اندوه هجر تو منو غمگین نمیکنه،
من رو به من نزدیک میکنه
اندوهت شعر میشه، نقاشی میشه،‌ نت جدید میشه یا شاید گلی که دیروز بافتم.

نفس عمیق می‌کشم و می‌گم احساسات من ارزشمند هستن و نباید از ابرازشون پشیمون بشم

یادمه عبدالمحمدی میگفت ادما وقتی دستشون کوتاهه و زورشون به چیزی نمیرسه به آرزو و جادو جنبل و خرافه اعتقاد پیدا میکنن

درست میگفتی دکتر

.

گمان کردم تویی.

دوست دارم از آلیس میلر هم بخونم

یه کتاب داره به اسم
“ غم نامه کودک تیزهوش”

یه خانوم پیری با موهای صورتی دیدم که روزنامه خریده بود و داشت میرفت :)))

یه فیلمی دارم میبینم
A Street cat named Bob

درمورد یه بی خانمان دچار اعتیاده که توی یه سیستم سازمانی داره مسیر درمان و مددجویی رو پیش میبره.
ناراحت کنندست که اونقدر سیستم اورژانس اجتماعی‌مون و مددکاریمون ضعیفه که هیچکس رو نمیتونم نجات بدیم :)

قربانی، قربانی میگیره.

کاش اسمم سبز کمرنگ بود.

امشب فیلم
A cure for wellness
رو دیدم.
بیمارگون ‌قشنگه.
عزیزان دل Dane DeHaan و MIA Goth بازی می‌کنند.
فکر کنم هرچقدر راجع به بیمارستان های روانی و آزمایش های عجیب و غریب فیلم بسازن باز هم ژانر سرگرم کننده ایه.

دارم Deadpool & Wolverine 2024میبینم.
رایان رینولدز‌ واقعا عزیز دلم😭😭
یه چیز بامزه ای که هست اینکه کریس ایوانز کپتن امریکا نیست
بلکه جز فنتستیک فوری که ۲۰۰۵ بازی کرده هست
جالبه که هیچکس یادش نیست اون فیلم رو
ولی مگه میتونم فیلمی که بانو جسیکا آلبا بازی کرده رو فراموش کنم.
هنری کویل هم توی یکی از دنیا های موازی ولورین بود😩
البته حتما باید سریال لوکی رو دیده باشید که بفهمید کجا به کجاست

تیتراژ پایانیش یه میکس از فیلم هایی که تو 90s ساخته شده هست omg✨

بامزه بود در کل