ما لالا هستیم.

کینه ای ترین آدم ها
افراد باهوشی هستن که به موفقیت نرسیدن.

شبیه موش بود😭

تخیل نجات دهندست.

من مثل بقیه نیستم
اندوه هجر تو منو غمگین نمیکنه،
من رو به من نزدیک میکنه
اندوهت شعر میشه، نقاشی میشه،‌ نت جدید میشه یا شاید گلی که دیروز بافتم.

نفس عمیق می‌کشم و می‌گم احساسات من ارزشمند هستن و نباید از ابرازشون پشیمون بشم

یادمه عبدالمحمدی میگفت ادما وقتی دستشون کوتاهه و زورشون به چیزی نمیرسه به آرزو و جادو جنبل و خرافه اعتقاد پیدا میکنن

درست میگفتی دکتر

.

گمان کردم تویی.

دوست دارم از آلیس میلر هم بخونم

یه کتاب داره به اسم
“ غم نامه کودک تیزهوش”

یه خانوم پیری با موهای صورتی دیدم که روزنامه خریده بود و داشت میرفت :)))

یه فیلمی دارم میبینم
A Street cat named Bob

درمورد یه بی خانمان دچار اعتیاده که توی یه سیستم سازمانی داره مسیر درمان و مددجویی رو پیش میبره.
ناراحت کنندست که اونقدر سیستم اورژانس اجتماعی‌مون و مددکاریمون ضعیفه که هیچکس رو نمیتونم نجات بدیم :)

قربانی، قربانی میگیره.