"O A.H. ήταν η επανάσταση στην καθαρή της μορφή. Πολλοί λένε διάφο­ρες «ιστορίες» γύρω από το πρόσωπό του, αλλά εγώ τον γνώρισα από πολύ κοντά. Ήταν ένας ηγέτης ταγμένος στην υπηρεσία όχι μόνο του λαού του αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Πολέμησε όλες τις αντι-ε­θνικές δυνάμεις. Τσάκισε όλα τα στη­ρίγματα του καπιταλιστικού συστήματος. Φεουδάρχες, βιομήχανοι έπεσαν κάτω από την σοσιαλιστική αντεπίθεση του ΕΣ/λισμου.

Ο A.H. είτε θέλουν να το παραδεχτούν είτε όχι, εφήρμοσε το πιο σοσιαλιστικό πρόγραμμα σ' όλη την Ευρώπη. Μου μιλούσε με τα χειρότερα λόγια για τον καπιταλισμό και τους μικροαστούς. Μάλιστα μου είχε πει κάποτε πως "δεν πολεμάμε τον μπολσεβικισμό για να σώσουμε τα κεφάλια της αστικής τάξης αλλά για να σώσουμε το μέλλον της πατρίδας μας".

Leon Degrelle, Hitler for a thousand years

"Μας έλεγαν ότι έπρεπε να περιμένουμε πως οι Άγγλοι θα έχυναν εύφλεκτα υγρά στη θάλασσα και στις ακτές και θα τους έβαζαν φωτιά όταν θα αποβιβαζομασταν. Αυτό μου θύμισε το μυστηριώδες ελληνικό Υγρό Πυρ, το οποίο είχε πρωτοχρησιμοποιηθει από τους Αυτοκράτορες της Κωνσταντινούπολης, όπως ο Ιουστινιανός τον 6ο αιώνα και τελικά από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα εναντίον των Ρώσων".

Otto Skorzeny, Οι καταδρομικές μου επιχειρήσεις

"Ο Οικουμενισμός οδηγεί προς την εξάλειψη όλων των φυσικών ανθρώπινων διαφοροποιήσεων, των φυλών, των λαών, των ιδιοσυγκρασιών, των νοοτροπιών, των παραδόσεων, των εθίμων, των πολιτισμών, σε ένα Πλανητικό Δοχείο, όπου ούτε κράτη θα υπάρχουν, ούτε έθνη…

…Αποτελεί δικαίωμα απαράγραπτο για «κάθε» κοινότητα και φυλετική οικογένεια, η διαφύλαξη, η καλλιέργεια και ανάπτυξη των κληρονομικών εκείνων χαρακτηριστικών ιδιοτήτων που την διαφοροποιούν από τις άλλες."

Ανδρέας Δενδρινός, Οικουμενισμός το σάβανο των λαών

Ο ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΗΣ
Ποίημα του Robert Brasillach (1944)

Σε είδαμε το κατώφλι να διαβαίνεις
σε είδαμε το μέτωπό σου να γυρίζεις
σε είδαμε στη μελανή τη νύχτα να πηγαίνεις
να προχωράς τους διαδρόμους να διασχίζεις.
Εμείς σε είδαμε όπως και τόσους άλλους
στης κρίσεως την ώρα, έξω απ’ τα τείχη μακριά
ας ήταν δικοί μας ή με τους αντιπάλους
όλοι τους χαθήκανε τόσο αδερφικά.
Σε είδαμε την καταδίκη που βαστούσες
του φθινοπώρου αυτό το σάπιο πρωινό
σε είδαμε σιγά σαν προχωράς
μ’ εμάς να μοιάζει το βλέμμα σου το γελαστό.
Στης αυγής τα σταλάγματα σε είδαμε εμείς
ανάμεσα στα "χαίρε" εσύ να ξεχωρίζεις
για μας βαριά κυλούσανε ώρες αναμονής
μα σαν η νύχτα ξαναρθεί σε μας θε να γυρίζεις.

Όταν ένα ζώο μολύνεται, είτε φυσικά είτε με πειραματική ένεση, με βακτήριο, ιό ή άλλο ξένο σώμα, το αναγνωρίζει ως εισβολέα και ενεργεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να το απομακρύνει ή να το καταστρέψει.

Οι Ευρωπαίοι σήμερα έχουμε μολυνθεί, αλλά, εν αντιθέσει με τα ζώα, «κάποιος» μας έκανε να χάσουμε αυτή τη φυσική αντίδραση. Ο χρόνος θα δείξει αν θα ξυπνήσουμε από αυτόν τον μακρύ λήθαργο ή αν θα αφανιστούμε.

Στα 94 χρόνια της, το φως που εκπέμπει μας κάνει να νιώθουμε παντελώς ασήμαντοι. Η Ursula Haverbeck από την άνοιξη του 2022, μετά από μία σύντομη αποφυλάκισή της, συνελήφθη και πάλι. Δικάστηκε και καταδικάστηκε, ακόμα μία φορά, για το ίδιο αδίκημα. Το "έγκλημά" της είναι ότι αρνείται να σωπάσει, να γονατίσει και να δηλώσει υποταγή στην Ιερά εξέταση της Μεταπολεμικής Δημοκρατίας. Ότι αρνείται να νομιμοποιήσει την ύβρη του παρά φύσιν κόσμου των νικητών.
Η Ursula Haverbeck γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1928 και γιόρτασε τα γενέθλιά της και πάλι στην φυλακή, δίνοντας το παράδειγμα του πείσματος για την υπεράσπιση της αλήθειας και του Δικαίου!
Jannis Raftison

Γιατί δεν αναπτύχθηκε ο εθνικοσοσιαλισμός στην Ελλάδα του μεσοπολέμου.

Τα αίτια περιγράφονται εύστοχα από σχετική αναφορά που συνέταξε ο Γερμανός Πρέσβης Άιζενλορ προς το Υπουργείο Εξωτερικών του Γ Ράιχ για τον ελλαδικό εθνικιστικό χώρο:
"... οι αντικομουνιστικές, φασιστικές και εθνικοσοσιαλιστικές ελληνικές οργανώσεις είναι κατακερματισμένες και η ανάπτυξή τους εμποδίζεται από τη φυσική απειθαρχία του λαϊκού χαρακτήρα, την τάση να λένε πολλά λόγια και την αντίθεσή τους προς δυναμικής μορφής δράση. Ο ελληνικός λαός είναι πατριώτης, αλλά το κράτος και η ανάγκη να προσφέρει οποιαδήποτε θυσία για το κράτος του είναι ως ιδέες ξένα. Η πολιτική θεωρείται είτε ως αυτοσκοπός είτε ως μέσον για την ικανοποίηση υλικών συμφερόντων".

"Είμαστε αντίθετοι σε μια ψεύτικη δημοκρατία που αντιμετωπίζει τον ευφυή και τον ανόητο, τον εργατικό και τεμπέλη, με τον ίδιο τρόπο…Δεν ζητιανεύουμε για ψήφους. Απαιτούμε πεποίθηση, αφοσίωση, πάθος! Μια ψήφος είναι μόνο ένα εργαλείο για εμάς όπως ακριβώς και για εσάς. Θα προχωρήσουμε στις μαρμάρινες αίθουσες του κοινοβουλίου, φέροντες την επαναστατική βούληση του λαού από τον οποίο ήρθαμε, καλούμενοι από την μοίρα και διαμορφώνοντας τη μοίρα. Δεν θέλουμε να ενταχθούμε στον σωρό κοπριάς. Ερχόμαστε να τον πετάξουμε έξω".
Γιόζεφ Γκαίμπελς

Όταν το ΚΚΕ σκόπευε να ανατινάξει την Ακρόπολη.

"Η ηγεσία του ΚΚΕ, κατά την διάρκεια του Δεκεμβριανού κινήματος δεν εδίστασε να δώσει διαταγάς διά του συντρόφου Μπαρτζώκα, μέλους του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και Γραμματέως της ΚΟΑ (γνωστού υπό το ψευδώνυμο «Φάνης») εις τα τμήματα του ΕΛΑΣ διά την ΑΝΑΤΙΝΑΞΙΝ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ.
Την διαταγήν έλαβε το υπό τον πρώην εκπαιδευτικόν Ιωάννην Λογοθέτην τμήμα, όστις ηρνήθη να την εκτελέσει.
Αργότερον, το στέλεχος τούτο του ΕΛΑΣ ανεφέρθη εις το Πολιτικόν Γραφείον του ΚΚΕ, ζητών να εξετασθή, μήπως ο σύντροφος Μπαρτζώκας ήτο αντιδραστικός πράκτωρ και έδωσε την διαταγήν μόνος του.
Έλαβε, όμως, την απάντησιν ότι η απόφασις Ανατινάξεως της Ακροπόλεως ΕΙΧΕ ΤΥΧΕΙ ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε.»!
«Η Απελευθέρωσις της Ελλάδος και τα μετά ταύτην γεγονότα, Ιούλιος 1944-Δεκέμβριος 1945», έκδοση ΓΕΣ

Αυτός ήταν ο Μάριος. Ένα παιδάκι που δέχθηκε σφαίρα κατά τη διάρκεια σχολικής γιορτής από τσαντίρι "ευπαθών" που γλεντούσαν και κατέληξε νεκρό. Όλως τυχαίως, ουδείς δράστης συνελήφθη καθώς η περιοχή που ζούσε αποτελεί, επί σειρά ετών, άβατο για το Νόμο. Μετά από λίγες μέρες, το γεγονός ξεχάστηκε. Γιατί ο Μάριος και οι γονείς του ήταν νομοταγείς πολίτες, αλλά, το κυριότερο, Έλληνες..

Αυτές οι, προ πενταετίας, εικόνες είναι από τις τελευταίες μνήμες μιας Ελλάδας που δεν υπάρχει πια. Είναι οι μνήμες μιας εθνικής κοινότητας που, έστω και δίχως ιδεολογικό προσανατολισμό, παίρνει συλλογικά την κατάσταση στα χέρια της, αποφασισμένη να εξυγιάνει τις συνθήκες διαβίωσης των παιδιών της. Δυστυχώς, ελλείψει οργανωμένου σχεδιασμού εκ μέρους του ιδεολογικοπολιτικου μας χώρου, η σπίθα έσβησε γρήγορα χωρίς να υπάρξει κάποιος ιδιαίτερος αντίκτυπος. Σήμερα που οι "ευπαθείς" επανήλθαν με εξίσου απειλητικές διαθέσεις, οι αντιδράσεις είναι μηδαμινές.

«Ο υπεύθυνος της Εθνικοσιαλιστικής Οργάνωσης Ισπανίας, Τόμσεν, μου εξέθεσε τις εκεί συνθήκες: Είναι απλά απίστευτες. Ο Φράνκο και ο Σουνέρ χορεύουν στον ρυθμό του Κλήρου (Εκκλησίας) ενάντια στο λαό. Τα κοινωνικά θέματα δεν έχουν καν αναφερθεί, επικρατεί μια χαώδης κατάσταση, η Φάλλαγα είναι χωρίς επιρροή. Η οικονομία είναι κατεστραμμένη σ’ όλους τους τομείς, πολλά λόγια αλλά ουσία μηδέν. Η Γερμανία παρατηρείται ως χώρα της εκπίδας. Πολλοί θα ήθελαν να επέμβουμε και να επιβάλουμε την τάξη. Αυτή είναι, δυστυχώς, η εικόνα μιας χώρας ύστερα από μια επανάσταση που κόστισε δύο εκατομμύρια νεκρούς. Και θέλει ν’ αποκαλείται και σύμμαχός μας! Θαυμάσια. Πόσο καλό είναι που δεν εμπλακήκαμε στο παιχνίδι τους».
Ημερολόγιο Γκαίμπελς, 5 Νοεμβρίου 1940