دیگه کمکی نکردم
دعوت نکردم
و زنگ نزدم
و فهمیدم که رفیق واقعی من بودم
نه اونها...

فشار امشب
✅

ادما باعث سردردن

مستقل شدن اینجوریه که یک هفته است میخام گریه کنم وقت نمیکنم

آره با رفتنش کنار‌اومدم
ولی
هنوز نصفه شبا از خواب میپرم و گوشیم و چک میکنم

اگه امشب صبح بشه
ادمی که صبح چشاشو باز میکنه با من خیلی فرق داره

یهو غیبت تایم😍

چه زاویه بدیه

معمولا اجازه میدم‌ ادما تا حد ممکن ناامیدم کنن
تا لحضه حذف کردنشون هیچ شکی تو دلم نباشه

دیگه تنها قرار خانوادگی ما کافه هست یعنی مارو گم کردین اونجا پیدا کنید

همیشه بودن هم باعث بی ارزش شدن میشه

هنوز فصل سرما شروع نشده من مریض شدنام شروع شد

اگر روزی نبودم،سراغم را از شب بگیر،از ماه🌓

در نهایت حرف هایی که زده نشدند تبدیل به فاصله،سکوت عمیق و گوشه گیری شدند.

+میتونم روت حساب کنم؟
میخوام پیشم باشی، همین ..
میخوام گوشه قشنگ زندگیت باشم..
همون جایی که وقتی خسته شدی از کل دنیا پناه بیاری بهش، پناه بیاره بهت
من شعر بگم ، تو گوش بدی
من بخونم ، تو نگام کنی
وسط این همه درگیری و اضطراب و شلوغی زندگی من دلم میخواد کنار تو خودم باشم.. بیخیال ، رها !
فقط راجب همین ، میتونم روت حساب کنم؟

_تا وقتی که ذوقشو داشته باشم آره ...

💕👀19