منظورت چیه انقدر کوچولویی

- نه چاقو بود نه گلوله...و نه شمشیر.
اون با چشماش منو کشت!

- گشتم!
منزل به منزل اهل هنر رو گشتم، تمام بوم های ریز و درشت شهر رو رصد کردم اما نه،هیچ اثری نبود.
انگار جدایی من از دنیای تیره‌ی تو وصال نداشت.
کیم سر قولشه،ارکیده ی من.
هروز به موزه ای میام و اثری که خودم خلق کردم رو با دقت دست میکشم شاید که دوباره به دنیای تو برگردم و از دنیای بی عدالت آدم های اینجا فرار کنم.
بهم یه نشونه بده ارکیده، بگو باید از کدام تابلو رد بشم تا دوباره تورو ملاقات کنم ؟! از کدوم دروازه‌ی رنگ خورده رد بشم تا بتونم تا ابد پیش تو بدون گذر زمان حبس بشم؟!