HATEF هاتف

#قصه_ماه_و_پلنگ

https://t.me/hatefTa

🔸پلنگ صفت یا پلنگ طبیعت：
خودبین و حسود.
پلنگ موجود بسیار مغروری است.به طوری که اگر از بالای کوه چشمش به ستاره ای بیفتد جست میزند تا آن را بگیرد , زیرا نمیتواند موجودی را برتر و بالاتر از خودببیند.
پلنگ ددی باشد عظیم با تکبر ,
واز غایت کبر اگر جانوری را در کوه بربالای خود بیند قصد او کند. هم چنین با ماه جنگ میکند که بر بالای من چرایی , و بر کوههای بلند میرود و از آنجا جستن میکند به گرفتن ماه , و به پایین میافتد و پاره پاره میشود.
نمرود چون به شیر پلنگ پرورش یافته بود پلنگ صفت بود. نمی توانست بشنود خدایی بالای سرش هست . گفت به آسمان میروم خدای ابراهیم را میکشم.

#نمرود_ابراهیم_ماه_ستاره
#قصه_ماه_و_پلنگ
#کتاب_کوچه ،د۱،ح,پ،۳۲۱۱

#هاتف_فرهنگ
https://t.me/hatefTa

‍ 🔴 "خودبرتربینی"، مانع بزرگی در مسیر اخلاقی زیستن

خودشیفتگی، واکنشی آشفته نسبت به خودآگاهی است.

خود‌شیفته، عاشق خودش، باورهایش، دارایی‌هایش و هر آن چیزی است که به او تعلق دارد. خودشیفته، همان گونه که خود را برتر از دیگران می‌پندارد، باورهایش را نیز برتر از همه‌ی باورها می‌شمارد. چنین شخصی، به طور غیر عادی به خودش و باورهایش علاقه‌ی مفرط نشان می‌دهد. و به نحو مبالغه‌آمیزی احساس می‌کند که از دیگران مهم‌تر است. خودشیفته، همان گونه که عاشق چهره‌، هوش، قد، لباس، رنگ موی و چشمان خویش می‌شود، همان گونه هم عاشق و شیفته‌ی باورهای خودش است. فرد خود‌شیفته ، هنگامی که باوری را بر زبان می‌آورد خود را مرکز عالم معنا، و خویشتن را حجت و دلیل سخنانش می‌داند. چنین می‌اندیشد و باور دارد که امت مرحومه‌اند. در میان کاروان بلند آدمیانی که در طول تاریخ و به نام های متفاوت، دیندار بوده‌اند، تنها آن‌ها رستگاران‌اند. راه راست از آن‌ها است و دیگران، همه بر نهج تاریک و مسیر خطا، راه می‌پیمایند.

🔶یونگ به ما می گوید： خودشیفتگی یا "تورم روانی"، منحصر به شخص نیست. بلکه "تورم روانی"می‌تواند شخصی یا جمعی باشد.. یعنی ممکن است یک گروه، ملت یا نژاد دچار تورم روانی شود."....و از خطرات خودشیفتگی و یا تورم روانی، این است که "در زیر شاخ و برگ‌ها تنها یک موجود بسیار ناچیز و رقت‌آمیز باقی می‌ماند."(یونگ و سیاست)

#قصه_ماه_و_پلنگ

@HATEFTA
‍ #قصه_ماه_و_پلنگ
🔶 پِلِنگ دُماق
pelengdomaq
به صورت دُماق پِلِنگ هم گفته میشود,
زبانزد در گویش خوری و لهجه فارسی رایج در خوربیابانک.(پلنگ دماغ).
کاربرد：به شخص متکبر,خودشیفته, خودبزرگ بین,مغرور,خودپسند,
خودپرست, خودخواه,ازخودراضی, خودستا,خودنما,خودبین, گفته میشود.
🔸واژه دُماق, گاه به کسر دال گفته میشود.این واژه در ترکیب با واژه تَر در عبارت تردماق جمله پرسشی است در احوالپرسی میان گویشوران خوری.
تردماقی؟(هی)/هستی؟.
🔸دَماغ درلهجه فارسی رایج درهمه روستاها و شهرهای شهرستان خوروبیابانک به عضوی ازصورت, بینی گفته میشود. درترکیب با واژه چاغ(چاق) جمله پرسشی است در احوالپرسی شوخ طبعان. دماغُد /دماغُت چاغه؟

💥منبع：
۱-فرهنگ واژگان گویش خوری.
۲-فرهنگ زبانزدها,مصطلحات
وکنایات مردم خوروبیابانک.
_
#خور_بیابانک_گویش_خوری
#خور_و_بیابانک_لهجه

⭐️ارجاع🔻

دِماغ：مغز سر, درفارسی بینی,(فرهنگ فارسی خیام, فرهنگ عمید).
دِماغ: کنایه از عجب و تکبر و نخوت و تبختر باشد (برهان قاطع) .
دَماغ：بینی, دماغ کسی چاق بودن/دماغ چاق داشتن：خوشبخت بودن وی, ثروتمند بودن.دماغ کسی سوختن：خجلت زده شدن.
دماغ پرور/دماغ پرورنده：
آنچه که مغز را فرح بخشد.
(فرهنگ معین).
دُماغ /دَماغ:بينی, ظاهراً از ريشه دَم. درباره ارتباط معنایی میان دماغ, بینی, نخوت,تکبر, و غرور, شواهد فراوانی دردست است.درزبان های انگلیسی, آلمانی,عربی,ترکی عثمانی, کردی, لارستانی, فارسی افغانستان：
دماغ کردن：کبر وغرورکردن.دماغ دار：مغرور.دوددماغ,
بینی کردن：بادبه بینی افکندن.
دماغ کسی باد داشتن.
ازدماغ فیل افتادن
(فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی).

دماغه：پیش آمدگی چیزی, اصطلاح جغرافیایی, (فرهنگ خیام)
درگویش خوری：پوزه.
دمغ：اشک چشم براثر اندوه یا شادی(خیام).
دمغ در گویش خوری اندوهگین,
https://t.me/hatefTa