"من آدم دوست داشتنی ای نیستم"

ده دیقه ای که با چند دیقه قبلش فرق داشت. ممنونم،

اه از خودم بدم میاد

بایدم بدم بیاد

میرم بخوابم

میخوام انقدر گریه کنم تا دردش تا آخر عمرم یادم بمونه.

اینجور مواقع آهنگا خیلی خوب کمکم میکنن.

اگه نویسنده‌ی این فیلم یا کتاب بودم پایانشو انقدر غم انگیز نمینوشتم.

این Ost آخرین پارت فیلمه.
اون پارتی که همه چیز به دردناک ترین شکل ممکن تموم شد.

ㅁ.

فقط خودم میفهمم چی نوشتم، ترنسلیت کمک نمیکنه.

وقتی اینو گوش میدادم نوشتمش.

چقدر ویوی اینجا اومده پایین!
نمیدونم چرا، دلیلشو نمیدونم ولی واقعا حس خوبی نیست.

این مدت میتونستم ساکت باشم و راجع به اتفاقای بدی که میوفتاد حرف نزنم اما تنها دلیلم ثبت کردنشون تو اینجا بود که بعدا بتونم مرورشون کنم.
حقیقت اینه که برای من حرف زدن سخت تر از حرف نزدنه ولی اینجا دفتر خاطرات منه و باید ثبتشون میکردم...
اما فکر کنم دیگه کافی باشه.
متاسفم که با این وایبم شمارو ناراحت، نگران یا عصبی یا چیزی مشابه به اینا کردم.

من همیشه دوست داشتم فضای دیلیم قشنگ باشه.
برای خودمم سخت بود که اینجارو این شکلی کردم چون رو پیامایی که اینجا میزارم خیلی حساسم.
دلیل اینکه خیلی وقتا اینجور پیامامو پاک میکنم بخاطر اینه که دوست ندارم فضای دیلیم این مدلی باشه ولی اینسری چون برام مهمن این حرفام نمیتونم پاکشون کنم پس فقط باید یکاری کنم خیلی برن بالا این پیاما.

احتمالا یکاری کنم؛
کاری که خیلی وقته دلم میخواد انجامش بدم.
اینکه یه چنل بزنم برای خودم و اینجور حرفامو اونجا بزارم.
نمیدونم چرا انقدر تعلل کردم برای انجام دادنش ولی دیگه وقتشه.

ممنونم که بازم تحملم کردید🤍