چرا دنس on و idol برای من باید آسون تر از permission to dance باشه؟

فردا باید برم آزمایش خون بدم؛
"مطمئنم" قراره یجوری از حال برم که کسی نتونه جمعم کنه.

میخواستم اینو اینجا فوروارد کنم اما دلم برای ادمین اون دیلی سوخت🥲
ولی ایده‌ی خیلی قشنگی بود✨

میخواستم چند روز نیام اینجا؛
چون حالِ بودن ندارم. حالِ بودن رو این کره‌ی زمین، تعامل با انسان‌ها و جنگ با افکارم.
چی میشد اگه یه آپشنی وجود داشت که وقتی خسته‌ای همه‌ی این مواردی که بیشتر خسته‌ت میکنه رو محو کنی؟

ولی همش میومدم تلگرام و دلم میخواست اینجا حرف بزنم؛
ازینکه خودمو محدود کنم بدم میاد پس بیخیالِ تصمیمی که کلی روش فکر کرده بودم شدم و اینجا پیام دادم.

چرا همه چیز اونطوری که قشنگه و ما میخوایم پیش نمیره؟

وقتی دردای تازه رو تجربه میکنم با خودم میگم هیچ وقت فکر نمیکردم سخت تر از دردای قدیمیمم وجود داشته باشه اما وجود داره.
پس یعنی باید منتظر سختی و دردای بزرگتر دیگه باشم؟

این آهنگ هالزی شرایط الانمو خیلی خوب توصیف میکنه.
شاید اونقدرم غم‌انگیز و سیاه نباشه ولی من اینجوری میشنومش.

میخوام به این روزایی که گذشت فکر نکنم، اصلا نمیخوام یادشون بیوفتم.
اما حقیقت اینه که این تحت کنترل من نیست.

چرا وقتی همه چیز مربوط به یه قضیه تموم شده افکار من راجع یه اون موضوع نباید تموم بشه؟

دیروز گذشت، امروزم میگذره و فرداهاهم میگذرن؛
چرا وقتی همه چیز برای من تموم شده سپری شدن روزها متوقف نمیشه؟
این تناقص رو نمیتونم.

دیگه کافیه؛
واقعا کافیه تا همینجا هم زیادی بود.
باید آهنگ گوش کنم.

هر زخمی دردناک تر از زخم قبلیه.

اونی که بدبخته منم.
انتخاب خودم بود که با احساساتم بازی کنم.

همه چی تقصیر خودم بود.
باید بیشتر میسنجیدم همه چیزو.
حالا خاطراتی تو دفتر زندگیم ثبت شدن که دردناک ترینن ولی هیچ پاک‌کنی براش وجود نداره.

"هیچ پاک‌کنی براش وجود نداره"

امیدوارم قبل ازینکه کسی عاشقم بشه یا خودم کسیو دوست داشته باشم بمیرم.

از ته دلم،
از ته دلم آرزو میکنم همچین اتفاقی بیوفته.
حتی بیشتر از دیدن پسرا اینو میخوام.
خدایا اگه واقعا هستی یکبار صدای من رو بشنو باشه؟