نباید ناراحت باشم اما هستم.
اینکه آنلاین نباشم خودمو اذیت میکنه اما آنلاین بودنمم اذیتم میکنه.
احتمالا فردا بیام-
فقط میدونم قراره سخت بگذره اما اشکالی نداره✨

میخوام انقدر بخوابم که حتی یک ثانیه هم تو ریل لایف زندگی نکنم.
وقتی بیدارم مثل ماهی ای میمونم که از آب افتاده بیرون، دست‌و پا میزنم و نمیتونم نفس بکشم.
فقط باید بخوابم، یا باید بخوابم یا باید بمیرم. کلا نمیتونم تو شرایطِ الانم باشم.

آخ که چقدر دلم میخواد ایگنور شم تا ناراحتیام عمیق تر شن✨

من فقط احساس میکنم که تموم شدم، این همون حسیه وقتی که چیزیو از دست میدی؟

آره دقیقا، دورن من پر از همه‌ی کساییه که دوسشون دارم. اگه نباشن خالی میشم و کم کم تموم میشم.

الانم خیلی ترسناکه، شرایطی که توشم خیلی ترسناکه و فقط میخوام از بودن تو این شرایط خلاص و راحت شم چون دیگه توان تحملش رو ندارم.

شیرین و تلخ بود،
یعنی وقتایی که برام شیرین بود بازم حس تلخ بودن میداد.
و وقتایی که تلخ و ترسناک بود بازم شیرین و زیبا بود.

این یعنی اینکه دوباره تکرار شد ولی اینسری بدتر

هارن میتونی بمیری، این بهترین پیشنهاد ممکنه✨

وای خدایا، من چرا انقدر بدبختم؟

میدونید
مدل طبیعیش اینجوریه که هر آدمی فقط یبار این شرایط منو تجربه میکنه.
مدل طبیعی و عادیش اینجوریه و واسه همه این شرایط سخت فقط یکبار پیش میاد.

اما برای من دوبار پیش اومد.
دوبار...

وای من چرا باورم نمیشه؟

چون میخوام باورم نشه

و حالا نقطه‌ی پایان این قصه.

چرا قصه‌ی من دوبار نقطه‌ی پایان داشت؟

چرا انقدر باید اذیت شم.

لطفا همتون لفت بدید.
دیگه حرفی ندارم.

اونموقع اجازه نداشتم صحبت کنم و بهتون گفتم حرفی ندارم اما الان فکر کنم بتونم؟

جیهوپ منو نجات داد.