خب، در مورد حال روحیم.
من سعی میکردم روزای خوشحالیو بگذرونم اما مثل اینکه اتفاقات عجیب اطرافم و البته بارون دست به دست هم داده بودن که من یجورایی عجیب باشم.
خیلی اتفاقات ضد و نقیض برام افتاد، خیلی خندیدم و خیلی گریه کردم.
فکرای عجیبی سراغم اومدن اما یکی از مهم تریناش این بود که دیدم وجودم گاهی اوقات حال اطرافیانمو بهم میریزه.
من کاری نمیکنم.
نمیدونم چطوری بگمش، دیگران باعث شدن تا منی که هیچ کاری نمیکنم باعث اذیت شدن یسریای دیگه شم.
در واقع رفتار یسریا بامن حال یسریای دیگرو خراب میکنه و من نمیخوام.
به این فکر کردم چرا با وجودم دیگرانو اذیت کنم.
این منو خیلی آزار میده، ولی خلاص شدن از خودم راه حل اصلیش نبود، شاید ساده ترین باشه ولی بهترین نیست.
گرچه خیلی بهش فکر کردم اما خیلی چیزا جلومو گرفت.
بیشتر تایم این چند روزمو درگیر خوندن دزیره بودم، تایم خوابم شده بود 6 صبح تا 13. و مابقی بیستو چهار ساعتو دزیره خوندم.
بخاطر همین زیاد به کارای دیگه نرسیدم اما با خوندن دزیره این چند روز برام تبدیل شد به یکی از چند روز معنادار و به یادماندنی زندگیم.

https://t.me/bluethvi/1225
بیماری ای که همه کسایی که دزیره خوندن بهش دچارن:

و اینم بگم، الان با خیال راحت میرم تمام چیزایی که مربوط به دزیره هستو بدون ترس از اسپویل شدن میخونم و بازم و بازم تو گریه هام غرق میشم.

مثل دیوونه ها از خواب میپرم، بعد چهار ساعت خوابیدن و اولین چیزی که یاد میکنم دزیرست :)
حالا که تموم شده انگار یه تیکه از وجودم دیگه نیست.
ولی چجوریه که خواب تهکوک و دیدم؟ :))))

https://t.me/LibraDaffodil/449
خب خبب خببببببب
این سوال :)
من اون یکی فیکی که میگیو نخوندم ولی اینو بدون که انقدری دیوونم کرده این فیک دزیره که میخوام به همه معرفیش کنم، حتی به اون دوستام که آرمی نیستن.

https://t.me/LibraDaffodil/454
کار خودش سخت میشه دختر :)
من بنظرم تنها راه حل منطقی درحال حاضر، غیرمنطقی ترین راه حله.
ده بیست سی چهل😌
تضمینی.
بین بهترین و بهترین کاری بجز این نمیشه کرد...

راستی اینم یادم رفت.
این چند روز که بیشتر حواسم به خودم بود دیدم فوبیا لمسم خیلی جدی تر شده.
دیگه نمیتونم بزارم هیشکی بهم دست بزنه و من اصلا متوجه این نبودم.
یهو به خودم نگاه کردمو... وای هارن چیکار کردی با خودت.
کاش دلیل لعنتیشو بدونم، ولی از بین افرادی که بهم نزدیکن نمیتونم بزارم کسی لمسم کنه، دست خودم نیست، نمیتونم.

فقط میتونم بزارم کسایی لمسم کنن که باهاشون راحتم، یعنی کسایی که خودمم لمسشون میکنم.
فقط کافیه یکی که دلم نمیخواد بهم دست بزنه، قطعا چیزی نمیتونم بگم بهش ولی میتونید به وضوح ببینید سلولای بدنم داره میلرزه و یه زلزله ۸ ریشتری تو بدنم رخ داده :))))

https://t.me/BTSIR7/214852
اوکی من مردم بای🙂👋

خب، متنی که الان مینویسمو همینجا میزارم بمونه اما وقتی که صاحبش اومد تو زندگیم، براش میفرستم.
همه چی برمیگرده به دزیره، درحال خوندن دزیره لعنتی بودم که دیدم خیلی سکوته، هندزفریم تو گوشمه اما آهنگ نزاشتم، رفتم بین آهنگام گشتم تا یکی مناسب با حس و حال دزیره پیدا کنم.
انتخاب خیلی سخت بود ولی یکیو انتخاب کردم.
پلیش کردمو رفتم دزیره رو بخونم ولی زمزمه کردنام با آهنگ هی حواسمو از جملات اون قصه شاهکار پرت میکرد.
اینجوری نمیشد، ولی اون سکوتم اعصابمو خورد میکرد.
بهترین تصمیم آهنگ بیکلام بود.
از تقریبا صفحه های ۳۰۰ به بعد پلیش کردم، و بزارین بگم تنها آهنگی که این سه روز شنیدم فقط همین موسیقی بود.
با این آهنگ وقتی دزیره رو میخوندم اشک ریختم، خندیدم، حالم خوب شد، ترسیدم و تمامی حسای دزیره رو تجربه کردم.
با این آهنگ عشق واقعی رو احساس کردم، تمامی مکالمات بین دزیره و ناپلئون ثبت شد تو این آهنگ بیکلام.
شاید این موسیقی بیکلامه و لیریکی نداره اما برای من... عجیب ترین موسیقی بیکلام دنیاست.
وقتی گوشش میدم تمام خاطرات اوژنی و ژنرال از جلوی چشمام میگذرن، این آهنگ قلبمو میلرزونه و پر از عشقه، پر از عشقی که تو دزیره خوندم.
چطور همه اون احوالات این داستانو تو خودش ثبت کرد؟
پارت آخر دزیره بودم، صفحه آخر، جمله آخر، دزیره تموم شد ولی این لعنتی همچنان داشت پخش میشد.
متوفقش نکردم و ساعتها باهاش اشک ریختم.
کلی حرف داره.

اما یه تصمیم بزرگ گرفتم، این آهنگ لعنتی شاید خوندنش برای من سخت باشه بخاطر تفاوت تن صدای من و خواننده اصلیش ولی برام پر از عشقه، پر از معناست، و من یه روزی که عشق زندگیمو پیدا کردم این آهنگو براش میخونم.
خودم میخونمش روی همین آهنگ بیکلام، تمامی عشق درون این آهنگو با قلبم و صدام تقدیمش میکنم.
این آهنگو هرگز برای هیشکی نمیخونم، برام خیلی ارزشمند شده، ارزشمند شد چون دزیره با ارزشش کرد.
این آهنگ فقط برای قشنگ زندگیمه که بلخره یه روزی پیداش میکنم.
منتظرت میمونم، نمیدونم ژنرال، ناپلئون، بیخیال، دوست دارم اوژنی صدات کنم~