ناخناش انقدر تیز بود همه رو زخمی کرده بود.

وقتی گوشاشو میداد عقب، نازترین موجود دنیا میشد.

زیرانداز بازی دوس داشت.

خیلی زود یاد میگرفت.

خوب از خودش دفاع میکرد.
جاخالی میداد.

از آدما بیشتر دوسش داشتم.

قشنگِ من، رفت.
این‌دفعه مثل یه خفاش پرواز کرد.

عبور

بیا پاییز کن، بریز، برگای زردو رو سر این شهر
بخون آواز بارون و تگرگ، از من مگذر

دوستان هیچ‌وقت حیوون خونگی نداشته باشید...
چون وقتی بمیره...