الان اونجای مهمونیه که زلزله و جنگ هرکدوم یه دست دماوند رو گرفتن دارن اصرار می‌کنن که تو هم بیا وسط دیگه.
: حشمت کرایست

با فکر جنگ می‌ریم تو تخت، زلزله می‌آد؛ هر لحظه‌ی این زندگی فانه.
: مه‌سایه

فکر کنم از اون شب‌هاییه که تا ده دقیقه دیگه نخوابی تا صبح بیداری.

بابام وسط حرفاش گفت عشق چند قدم جلوتر از قرار تو این رستوران‌های شیک و بوس و بغل و دسته‌گلاست، عشق شجاعت از خودگذشتگی می‌خواد؛ به چیزای الکی دل نبندی.
: Kiana

بیاید «حوصله نداشتن» رو قضاوت نکنیم و به‌عنوان یه دلیل موجه بپذیریمش.

هیچ‌وقت هیچ‌کس بهم نگفت اشکال نداره که گند زدی. همه یا می‌خواستن راه‌حل بدن یا بگن دیدی توهم آره. جمع کن بابا دیوانه.

لانگ دیستنس با رفیق به مراتب سخت‌تر از لانگ دیستنس با پارتنره.

گاهی حس می‌کنم کارگردان زندگیم مهران مدیری و سروش صحت هستن.

متاسفانه صمیمیت از دست رفته، دیگه رفته‌ که رفته.
: علی ماتوئیدی

آدم مچ خودشو سر یه چیزایی می‌گیره که یه عمر می‌گفته من؟! من عمراً اینطوری بشم.
: حرمان

شما هم وسط هر کاری، حتی کارهای موردعلاقه‌تون هم به پوچی می‌رسید؟!
: موز

وای دوست داشتن ‌و دوست داشته شدن خیلی به آدم‌ها می‌آد. شهشهانی و ململانی می‌شن. برق می‌زنن. اکلیل ستاره‌ای دارن. جدی‌جدی همه‌چی رقیق و راحته واسه‌شون انگار.
: تین‌تین

ممنون که به‌نظرت آدم خوبی‌ام، اما معمولاً جون می‌کنم براش.
: Sepi

اینکه ما هوای بازدمی بعضی‌ها رو نفس میکشیم هم خیلی ewww هستا.
: سین‌گاپور

ساپورت سیستم بزرگسالی دوستاییه که انتخاب می‌کنی.
: Bob the builder

با صدای بلند دوستم داشته باش یا تنهام بذار، به همین سادگی.
: New message

درصددم این تغییرات‌و به قلب زندگی و روابطمم بیارم و نه گفتن‌و تمرین کنم. اگر می‌خوام تنها باشم بیان کنم و‌ نترسم. اگر دلم نمی‌خواد کاری‌و انجام بدم بگم و نترسم. اگر می‌خوام کاری‌و به صرف حال خوبم انجام بدم بگم و نترسم. اگر نمی‌خوام جایی بین عده‌ای باشم بگم و نترسم. از احساسم بگم و نترسم که قضاوت می‌شم یا طرد می‌شم یا هر پیامد دیگه‌ای. هربار که احتیاج به تنهایی داشتم و اعلام نکردم یه تیکه از وجودم سرخورده شد. هربار می‌خواستم نه بگم و با گفتن حالا ببینم چی میشه روی خودم یه اضطراب بی‌حد و مرز و گذاشتم یه تیکه گنده‌ی دیگه از احساسم سرخورده شد. بارهای بار من با دست‌های خودم، خودم‌و سرخورده کردم و افسرده‌تر شدم. نه گفتن، آره گفتن، نمی‌خوام گفتن، دوست ندارم گفتن انقدر تابوئه که حاضرم بمیرم ولی نگم. چون تا خواستم حس واقعی خودم‌و بگم شنیدم که زشته، نکن، زشته، زشته. زشت تیکه تیکه‌ی وجودم‌و از دست دادنه.

اصلنم حس شیشم نبود، همه‌شو خودم استاک کردم.
: هرجور ناراحتی

هرچی وضع بدتر می‌شه من امیدوارتر می‌شم. چه میدونم، اینم یه جورشه دیگه.
: نیلوفر

خیلی بده که رسماً وارد دوره‌ای شدیم که پدر و مادرها پیرتر و مریض‌تر می‌شن، هم‌سن‌ و سال‌هامون ازدواج می‌کنن و بچه‌دار می‌شن و هیچ راه برگشتی ازش وجود نداره.
: اِل

نه بی‌تعلقی خوبه نه وابستگی‌، رهایی خوبه رهایی.
: Sina