نمی‌دونم چرا دلم واست تنگ می‌شه.
واقعاً نمی‌دونم.

گاهاً دستشون رو می‌ذارن زیر چونه‌ات و سرت که پایین اُفتاده رو می‌آرن بالا٫ فکر می‌کنی قراره نوازش بشی ولی می‌خوره تو گوشت و برق اَز سرت می‌پره.

توی یه دایرهٔ بزرگ به اسم «نمی‌دونم» دارم دست‌وپا می‌زنم.
: مارال

نمیدونم ولی به نظر میاد بزرگسالی اینطوریه که دیگه نمیتونی خیلی دوست خوبی برای دوستات باشی and that hurts.
: Arman

لطفا منو برگردونین به سرسره‌های مهدکودک، من آدم دانشگاه رفتن نیستم.
: kiddo

من جدی فرض رو گرفته‌م که جلوتر برام ریده‌ن وگرنه یک ‌ثانیه‌ی دیگر هم نمی‌تونستم به این زندگی ادامه بدم. جدی.
: میولر

هالووین فقط موجودی کارتم.
: Monti

هالووین از اونجایی شروع شد که توی ایران به دنیا اومدی.
: دنیلو

هالووین اصلی فقط نزدیک بودن میانترما.
: معید

واسه هالووین مقنعه پوشیدم.
: ایانته

برای هالووین میخوام شخصیتم رو نشونتون بدم.
: Mazyar

بدترین ناراحتی، ناراحتی آدم از خودشه. اونجا که مجبورت میکنن از کارهای خوبت ناراحت بشی.
: مرجون

با من اینطوری رفتار نکن
من روزی عشق و پناه کسی بودم.

چجوری آدم‌ها یادشون می‌مونه زمستون و پاییز فلان سال‌ چیکار کردن و چه اِتفاقی رخ داده؟! من فقط یادمه تابستون همه سال‌ها از آدم‌ها متنفر‌ بودم و تمام زمستان و پاییز ها دلتنگ.

قسمت بد ورزشکار بودن مقدار‌ غذای زیادیه که باید‌ در‌ روز بخوری. کاش‌ دو تا بودم و یکی‌م دائم غذا می‌پخت.

“دست بردار از این در وطنِ خویش غریب”

قسمت سخت روانشناسی خوندن اینه که مردم فکر می‌کنند خودت نمی‌تونی روانی باشی. دوست عزیز من خودم یه کتاب اختلال روانی هستم.