یادم بود که چه‌قدر روزی پناهِ من بودی.

_مرا از به یاد آوردن چشم‌های تو ترسانده‌اند.

کاش در طول روز کم‌تر ناراحت بشم چون‌که دیگه نمی‌دونم بابت کدوم‌یکی از اتفاق‌ها و احساساتی که برام رقم می‌خوره خودم رو آروم کنم و برای جلسه‌ی تراپی ذهنی‌م، به کدوم مورد اولویت بدم.

من تنهایی‌ام از پس همه چیز بر میام اما بغل هم می‌خوام.

این خیلی احساس عجیبی داره که دلت می‌خواد به یکی پیام بدی اما یهو یادت میفته نمی‌تونی بهش پیام بدی چون دیگه باهم دوست نیستین. و عجیب‌تر اینه که مغزت واقعا می‌تونه برای لحظاتی فراموشی کامل بگیره. عجیب و غم‌انگیزه.

این چنل رو تازه پیدا کردم. پلی لیست دوست داشتنی‌ و ادمین هنرمندی داره؛ پیشنهاد می‌کنم.

خیلی وقته هر موزیکی که دریافت می‌کنم بدون منظور خاصیه. موزیک با منظور خاص برای من بفرستید.

نکنه کسی با منظور خاص بهم موزیک داده و من متوجه نشدم؟!

تو قشنگی، مثل شکلایی که اَبرا می‌سازن.
: آن

«‌شاید یک شخص آنقدر که میل به درک شدن دارد، میل به دوست داشته شدن ندارد.»
: parsa

دوست دارم تو بغل خودش از دست کاراش گریه کنم.
: ghasideh

تو بهتر و زیباتر از همه واقعیت من‌و می‌دیدی. بهتر و زیباتر از همه من‌و می‌بوسیدی؛ حتی فکر کردن تو به من از همه بهتر٫ خاص و مُفیدتر بود.

تا چند ساله آینده اوضاع واسه من به طور کلی خیط محسوب میشه.

احساسات هم عضله دارن. حواست نیست، هی دمبل میدی دست دلتنگی، یهو می‌بینی بازو درآورده. بعد امید و عزت نفس، شل و ول و لش افتادن یه گوشه.

متاسفانه «افسار پریشونیِ من دست خودم نیست.»

خیلی براتون جالب نیست که هر کس داستانِ محنصر به فرد زندگی خودشو داره؟

این مسئله که ما می‌تونیم تو ذهنمون بعضی اَز رفتارها رو نشونه این بدونیم که یکی عاشقمون شده ولی درواقع طرف‌ نقطه‌ای٫ ذره‌ای به ما حس نداره هم خیلی مسخره‌است. پدرسگ.

نه آخه می‌دونی چیه؟! طرف کلی در دانشگاه با من لاس زد‌ و معاشرت داشت؛ به دوستاش گفته من از این خوشم می‌آد و خود‌ دوستاش گفتن این از تو خوشش می‌آد بعد الان دو ساعت در اینستاگرام صحبت کردیم و در پایان مکالمه برای من 🌸 می‌فرسته.

نه آخه می‌دونی چیه؟! حتی من‌و فالو نکرد. جدی دخترها چطوری می‌تونند این‌ همه جلوی خودشون رو بگیرن؟!

هیچکسی تو هیچ‌جا منتظرم نیست.
: pechi.

توی نقطه‌ای از زندگی‌ام که فکر می‌کنم فقط تنها زندگی کردن تو خونه‌ی خودم می‌تونه حالمو یه کم خوب کنه.