ای بابا، این چیزهای ساده رو هم باید هربار بهشون یادآوری کنم. یادبگیرید دیگه.

هرجایی که هستی یه قدم بردار سمت تراپی.

سه قدم میرم سمت تراپی، چهار قدم بخاطر موجودی کارتم باید برگردم عقب.

دستش خورد و یه جعبه شکلات از روی میز اُفتاد؛ گفت من اِمروز خیلی ناراحتم. می‌شه دیگه واسه این ناراحت نباشم؟!

در رابطه باهاش شب‌ها بی‌خوابی می‌کشم.

فاصله درمورد آدمی که دوستش داری، خیلی خیلی بیشتر به چشم می‌آد. انگار وارد مبحث سالِ نوری می‌شی.!

فقط می‌دونم قدیم‌ها اینطوری نبودم؛ دقیق‌تر بگم قبلاً از‌ تو٫ قبل از تو زیبایی‌ها رو نمی‌دیدم و درک نمی‌کردم.

گفت عمو! بابام گفته لیموناد بخر ولی من نوشابه زرد دوست دارم. اَگر گفت چرا نخریدی میگم تموم کرده بود. حواست باشه اَگر پرسید تو هم همینو بگی.

جمعه‌ها خیلی زشت و بد و خسته کننده‌است. منم بودم ظهور نمی‌کردم. جمعه‌ها حس می‌کنم جنازه هستم.

تو نیازمندی های جمعه به داشتن اکیپ و طبیعت‌گردی باید اِشاره‌ی زیادی کرد.

جمعه ها مسائل ناراحت کننده ناراحت کننده‌‌تر و پررنگ‌تره.

جمعه نباید تنها بود.

دوست دارم جمعه‌ها برم کوه‌ و اَز اون بالا بپرم پایین.

هم گرمه٫ هم جمعه‌است٫ هم پول ندارم؛ یکی لوکیشن من‌و بفرسته واسه اسرائیل.

مشکلم با آدم‌ها اینه که فکر می‌کنند من هنوز هم صبور هستم.

کاش اینطوری بود که آدم یه بار در حد مرگ واسه یه تروما گریه می‌کرد و از ذهنش پاک می‌شد.

تحلیل شنیده شده در میوه فروشی: ایران فعلاً نمی‌زنه چون می‌ترسه مردم که واسه اَربعین می‌رن کربلا اسرائیل جبران کنه.

تحلیل شنیده شده در میوه فروشی: این داستان جنگ و ترور و فُلان می‌رسه به جلیلی ‌و‌ طرفدارانش، چون در انتخاب پیروز‌ نشدن قصد زمین زدن پزشکیان رو دارند.

رابطه دلار در رابطه با اَخبار جنگ مثل دوستان طرفین در روابط تاکسیک می‌مونه. همیشه کاسه داغ‌تر از آش.

هورمون های من = قیمت دلار.

از وقتی پزشکیان رئیس جمهور‌ شده یا تو صف بنزین هستیم یا تو یخچال بستنی ( گرمه. )