حس می‌کنم همیشه روزی میاد که آدم‌هایی که قلبت رو شکستن و مریضت کردن، دلشون برایِ عشقی که از ورژنِ سالمت می‌گرفتن تنگ بشه.

ترجیح می‌دادن جوجه اردک زشت خانواده باشم تا گرگ سیاه خانواده.

امروز روز دوست دختره؟ تو که دوست دخترم نیستی، نور چشمامی، ولی امروز باشه بهونه ی بوس های اضافیِ از راهِ دور.

قوی بودن بهت می‌آد؛ قوی باش.

گفت عمو آب‌میوه می‌خوام؛ گفتم تازه طی زدم فعلاً نمی‌شه. آ‌ب‌میوه هم ته مغازه‌است. گفت من ژیمناستیک کار کردم؛ می‌خوای روی دستم برم بردارم؟!

عاشقم پس هستم.

چرا کسی در رابطه با گربه پادکست نساخته؟!

وقتی می‌خوای بحث با کراشت رو اِدامه بدی:

روز‌ جهانی‌ دوست دختر‌ را به زید خود تبریک بگیم.

من همیشه ساکن دنیای دیگه‌ای بودم. من همیشه، بیگانه‌ی دیگران بودم.

نمی‌دونم بخاطر سنمه، تجربیاتمه یا چی! ولی واقعا دیگه دلم نمی‌خواد وقتم رو پای روابط و ارتباطات سطحی و کوتاه مدت بذارم.

ای بابا، این چیزهای ساده رو هم باید هربار بهشون یادآوری کنم. یادبگیرید دیگه.

هرجایی که هستی یه قدم بردار سمت تراپی.

سه قدم میرم سمت تراپی، چهار قدم بخاطر موجودی کارتم باید برگردم عقب.

دستش خورد و یه جعبه شکلات از روی میز اُفتاد؛ گفت من اِمروز خیلی ناراحتم. می‌شه دیگه واسه این ناراحت نباشم؟!

در رابطه باهاش شب‌ها بی‌خوابی می‌کشم.

فاصله درمورد آدمی که دوستش داری، خیلی خیلی بیشتر به چشم می‌آد. انگار وارد مبحث سالِ نوری می‌شی.!

فقط می‌دونم قدیم‌ها اینطوری نبودم؛ دقیق‌تر بگم قبلاً از‌ تو٫ قبل از تو زیبایی‌ها رو نمی‌دیدم و درک نمی‌کردم.

گفت عمو! بابام گفته لیموناد بخر ولی من نوشابه زرد دوست دارم. اَگر گفت چرا نخریدی میگم تموم کرده بود. حواست باشه اَگر پرسید تو هم همینو بگی.

جمعه‌ها خیلی زشت و بد و خسته کننده‌است. منم بودم ظهور نمی‌کردم. جمعه‌ها حس می‌کنم جنازه هستم.

تو نیازمندی های جمعه به داشتن اکیپ و طبیعت‌گردی باید اِشاره‌ی زیادی کرد.