اینستاگرام باعث میشه به حس تنفر علاقهمند بشی و حس احمق بودن و کلافگی بکنی بابت این تناقض.
👍76🎃2❤1💩1🕊1🐳1🍓1
باور دارم توی رابطه، امنیت وقتی به وجود اومد، دیگه نباید زیر سایهی مفهوم لیاقت باشه. امنیت تو واسه دیگری و امنیت او برای تو، لازمه ذاتی باشه. چون وقتی اون اطمینان و یکیشدن و خانوادهشدن رو رج به رج بافتید و پدید آوردید، به تجربه یا فطرت، میدونید شما دیگه در حق هم کار اشتباهی قرار نیست انجام بدید. عمداً و غیر عمد هم نداره. راستش باید بپذیریم بدیها رو در لحظه یا از قبل، انتخاب میکنیم که مرتکب بشیم و وقتی برای کسی «امن» بشید، دیگر از هر بدی پاک و مبرا میشید. پس چرا امنیت رو شرطی میکنید؟ مثلاً میگید « اگر خیانت کنی»، «اگر دروغ بگی»، «اگر کار بدی در حق من کنی»… در صورتی که امنیت حقیقی وقتی هست، بخاطر اینه که عشق حقیقی هست و عشق به معنای واقعی کلمه وقتی که هست، دیگه از بین نمیره در نتیجه امنیت هم از بین نمیره و لازم نیست بگیم الان لیاقت فلان چیز رو داری و اگر نداشته باشی، بهمان میشه. چون مگه لیاقتِ چیزی در ابعاد و هیبت امنیت وقتی دو طرفه به وجود میاد، امکان داره از بین بره؟ یا موقعیتی هست که امینبودن اشخاص برای هم خدشهدار بشه؟ اگر امکانش هست و اگر احتمالش میره پس هنوز اعتماد و باور به قد و قواره عشق نرسیده و این یعنی اون حس درون شما به بالای دیوار عشق دست دراز نکرده! وقتی هنوز احتمال خنجر خوردن میره، عشق جعبه شیرینی بالای یخچاله و شما کودکی چهار ساله! دیده میشه اما دوره.
❤22🕊7👍3🥱3💩2🤔1
و میدونم وقتی کنار هم باشیم و از بخشی از این فشارها عبور کنیم؛ خیلی جا اُفتادهتر و با دستان بازتر میتونیم بهترین و افسانهایترین عشق رو به هم بورزیم.
❤22🍓3🎃2👍1💩1🐳1
شما میفهمید پایان بد مربوط به مسیر نیست؟! یعنی ممکنه مسیر خوب باشه ولی پایان بد؟!
👍57🎃3🍌2👎1🐳1
یکسری از حرفها رو هر روز از کسانی شنیدم که دوستشان نداشتم و همین دلیل کافی بود برای لجبازی. نمیدونم رضایت دارم از خودم و این کار یا نه، مهم نیست.
🫡10🥴3👍2🤡2🎃1